Τα νέα μας

Success story α λα Σαλόνικα. Της Ελεάννας Ιωαννίδου

149335g-a1

Πριν λίγες μέρες, διάβασα έναν τίτλο ρεπορτάζ σε μέσο της Αθήνας ότι «Η Θεσσαλονίκη αναδείχθηκε σε ευρωπαϊκή πόλη του μέλλοντος για το 2014». Το βρήκα ενδιαφέρον κι αποφάσισα να το ψάξω, για δύο λόγους: η ανυπαρξία link στο άρθρο για την έρευνα και οι δηλώσεις του αντιδημάρχου Χασδάι Καπόν, όπου ανάμεσα σε άλλα ανέφερε ότι αυτό «είναι μια ακόμη επιβεβαίωση της εξωστρέφειας, στην οποία επενδύει ο δήμος και οι επιχειρήσει». Της Ελεάννας Ιωαννίδου

Κι όμως: η πρωτιά αφορούσε μόνο στην προοπτική του ανθρώπινου δυναμικού και μάλιστα, στηριζόμενη μόνο σε ποσοτικά στοιχεία, δηλαδή, πόσα πανεπιστήμια, πόσα νοσοκομεία, πόσοι φοιτητές, πόσοι γιατροί ανά κάτοικο, χωρίς να εξετάζουν σε τι κατάσταση βρίσκονται αυτά τα ιδρύματα, ποιες είναι οι άμεσες προοπτικές τους, τα προβλήματα χρηματοδότησης και λειτουργίας κ.α.

Είναι τόσο ενδιαφέρουσα αυτή η κατηγορία της έρευνας, που, πάντα με τα ίδια κριτήρια, αποφαίνεται ότι η Αθήνα είναι 4η στις Ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις στην ίδια κατηγορία και η Αττική πρώτη στις περιφέρειες πανευρωπαϊκά. Φυσικά, αυτές τις «επιτυχίες» κανείς δεν τις πανηγύρισε ως αποτέλεσμα εξωστρέφειας.

Το ουσιώδες είναι ότι στην ίδια έρευνα, η Θεσσαλονίκη δεν βρίσκεται στη δημοσιευμένη δεκάδα, ούτε συνολικά, ούτε για τις υποδομές, ούτε για την στρατηγική στην προσέλκυση επενδύσεων, ούτε στο πόσο φιλική είναι στο επιχειρείν, ούτε στην οικονομική δυναμική, τομείς που πραγματικά θα αποτελούσαν συνέπεια εξωστρέφειας και θα δικαιολογούσαν τον προεκλογικό ναρκισσισμό.


(Πατήστε πάνω στην εικονα)

Κανείς δεν αμφιβάλλει ότι στην Ελλάδα διαθέτουμε αξιόλογο ανθρώπινο δυναμικό, όμως η απουσία των πόλεων και των περιφερειών μας από τις υπόλοιπες κατηγορίες, επιβεβαιώνουν αυτό που βλέπουμε γύρω μας: η νεολαία, με πολλά εφόδια, αναζητάει την τύχη της αλλού, προφανώς σε κάποιες πόλεις που έχουν πραγματικά επενδύσει στο μέλλον και το αποδεικνύουν με δυναμισμό. Κατά μια ανάγνωση, αυτή η έρευνα καταδεικνύει την Θεσσαλονίκη ως μια εν δυνάμει πρωτεύουσα της μετανάστευσης και μάλιστα με μετανάστες «εξαιρετικής ποιότητας», όπως θα έλεγε κι ο υπουργός.

Αυτό το σύντομο άρθρο δεν έχει στόχο να μηδενίσει τις προσπάθειες του Δήμου Θεσσαλονίκης στον τομέα της εξωστρέφειας. Έγιναν αρκετά πράγματα σε σωστή κατεύθυνση, (π.χ. στον τουρισμό), υπήρξαν όμως αστοχίες και, φυσικά, έπρεπε πολλά περισσότερα να γίνουν. Τα αποτελέσματα της έρευνας το επιβεβαιώνουν και δεν επιτρέπουν πανηγυρισμούς.

Αντιθέτως, επιτρέπουν αισιοδοξία, αλλά στην περίπτωση, όπου καταφέρουμε να δημιουργήσουμε στην πόλη τις συνθήκες, για να αξιοποιήσει αυτό το ανθρώπινο δυναμικό. Για την ώρα, οι αυτοοργανωμένες δομές κοινωνικής αλληλεγγύης και οι μορφές κοινωνικής οικονομίας που ανθίζουν αυθόρμητα στην πόλη είναι ένα πρώτο σημάδι πως, πραγματικά, μπορούμε καλύτερα.

Πηγή: tvxs.gr

Συνέχεια

Για την ανθρώπινη Θεσσαλονίκη που διεκδικούμε. Της Ελεάννας Ιωαννίδου

149111-21_20140217_08_kt_3948.

Η αυτοδιοίκηση αποτελεί κατεξοχήν πεδίο εφαρμογής των πράσινων πολιτικών προτάσεων. Στο δικό της επίπεδο κοινωνικής οργάνωσης βρίσκεται η ουσία του οικολογικού συνθήματος «σκέψου παγκόσμια, δράσε τοπικά». Σήμερα, η κομματική έκφραση της πολιτικής οικολογίας στην Ελλάδα βρίσκεται σε κρίση. Παρόλα αυτά, οι πράσινες τοπικές προτάσεις είναι περισσότερο απαραίτητες από ποτέ, γιατί δίνουν διεξόδους για την καθημερινότητα των πολιτών, την ώρα όπου όλο και περισσότεροι δυσκολεύονται να επιβιώσουν. Γιατί θεμέλιος λίθος της οικολογικής αντίληψης για την αυτοδιοίκηση είναι τα συλλογικά αγαθά και αυτό είναι σήμερα το σημαντικότερο διακύβευμα: Η προστασία του συλλογικού που αποτελεί το δίχτυ ασφαλείας όταν τα οικογενειακά εισοδήματα έχουν καταρρεύσει.

Τα μέλη και οι φίλοι των Οικολόγων Πράσινων Θεσσαλονίκης συμμετέχουμε καθημερινά σε μία σειρά τοπικών δράσεων. Γιατί δεν θέλουμε να θυσιάσουμε τις τελευταίες ελπίδες μας να γίνει η Θεσσαλονίκη ανθρώπινη πόλη στο βαρέλι δίχως πάτο του εξωτερικού χρέους. Γιατί πιστεύουμε ότι το νερό είναι αδιαπραγμάτευτο συλλογικό αγαθό και θέλουμε το Δήμο μπροστάρη στον αγώνα αυτό και όχι να περιορίζεται σε ευχολόγια και πολιτικά ανέξοδες «αποφάσεις».

Γιατί υπερασπιζόμαστε τους ελεύθερους χώρους, και θέλουμε τα πρώην στρατόπεδα, το περιαστικό δάσος, το παραλιακό μέτωπο, τους Μύλους Αλλατίνη και την έκταση της Δ.Ε.Θ. για όλους και όχι για λίγους. Θεωρούμε τις παιδικές χαρές και το πράσινο όχι πολυτέλεια, αλλά ανάγκη για τη σωματική και ψυχική υγεία των παιδιών μας. Διεκδικούμε το λιμάνι μας να αποτελεί έναν πυλώνα βιώσιμης ευημερίας, απαραίτητο εργαλείο, για να σχεδιαστεί μια δημιουργική έξοδος από την κρίση.

Θεωρούμε ότι η καταστροφή στις Σκουριές είναι ένα θέμα που μας αφορά ως πολίτες αυτού του τόπου κι αντιπροσωπεύει για μας, ως Θεσσαλονικείς κι Οικολόγους, το μοντέλο ανάπτυξης που απορρίπτουμε, και οι συνέπειες του οποίου δεν περιορίζονται στη Χαλκιδική. Πιστεύουμε πως η ενίσχυση των συλλογικοτήτων που αυτοοργανώνονται, για να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες των μνημονίων στην κοινωνία, είναι υπόθεση όχι μόνο των πολιτών, αλλά και του Δήμου, μέσω των θεσμών του.

Αγανακτούμε για τη στασιμότητα και την οπισθοδρόμηση σε κρίσιμους τομείς της ποιότητας ζωής μας, όπως στην περίπτωση της αιθαλομίχλης και της ανεπάρκειας των εμπλεκόμενων θεσμικών φορέων να την αντιμετωπίσουν, καθώς και τις συνέπειές της στη δημόσια υγεία. Διεκδικούμε τους δρόμους, τις διαβάσεις, τις ράμπες και τα πεζοδρόμιά μας και δεν ανεχόμαστε ο Δήμος να υπομένει χωρίς αντίδραση το μνημονιακό «μονόδρομο» της κατάργησης της δημοτικής αστυνομίας.

Θεωρούμε την ήπια μετακίνηση στην πόλη, με ποδήλατο ή μέσα μαζικής μεταφοράς, όχι μόνο δικαίωμα, αλλά επείγουσα ανάγκη στην εποχή της ραγδαίας φτωχοποίησης πολλών από εμάς. Θέλουμε τα σκουπίδια μας να ανακυκλώνονται, να επαναχρησιμοποιούνται ή να κομποστοποιούνται. Δεν τα θέλουμε να καταλήγουν στις χωματερές, αλλά ούτε να καίγονται, για να πληρώνουν – και με την υγεία τους – οι πολλοί, ώστε να πλουτίζουν οι λίγοι και παλεύουμε ενάντια στον υφιστάμενο και τον προωθούμενο σχεδιασμό για τη διαχείρισή τους.

Δεν ανεχόμαστε να βλέπουμε τα μνημεία μας να ρημάζουν και τις ευκαιρίες να χάνονται η μία μετά την άλλη. Διεκδικούμε έναν πολιτισμό εργαλείο βιώσιμης ευημερίας για τον τουρισμό της πόλης, αλλά και ως δυνατότητα έκφρασης και συμμετοχής του κάθε πολίτη. Ταυτιζόμαστε με το διαχρονικό αίτημα που προτάσσει την ανάγκη επένδυσης στην παιδεία, ως πολύπλευρη απάντηση στην κρίση.

Ο Δήμος της Θεσσαλονίκης, μετά από πέντε χρόνια στη δίνη των μνημονίων, έχει πλέον νέα καθήκοντα δίπλα στην τοπική κοινωνία και οφείλει να πρωτοστατεί στον αγώνα για την υπεράσπισή της, αλλά και για την υπεράσπιση της δημοκρατίας. Ο αγώνας για τη δημοκρατία δεν είναι μόνο ζήτημα διακηρύξεων ενάντια στο φασισμό, αλλά και συνδρομής στην διατήρηση της ιστορικής μνήμης της πόλης, ακόμα περισσότερο, όμως, είναι μάχη για να δώσουμε ξανά νόημα στη δημοκρατία.

Ζητάμε ένα Δήμο που να επιστρέφει την εξουσία στον πολίτη και τον κάνει συμμέτοχο στη λήψη αποφάσεων με συνελεύσεις γειτονιάς, συμμετοχικούς προϋπολογισμούς και άλλες δομές συναπόφασης για τα κοινά. Απαιτούμε διαφάνεια, γιατί ξέρουμε πως μόνο το φως στα πεπραγμένα μπορεί να πολεμήσει το σκοτάδι του λαϊκισμού και του φασισμού, αλλά κι ένα μοντέλο διοίκησης συλλογικό κι όχι προσωποκεντρικό.

Σ’ αυτή την περίοδο προεκλογικής «λιακάδας», όσοι προτάσσουμε όλα τα παραπάνω, θα βρούμε εύκολα ευήκοα ώτα. Θα πρέπει όμως να αποτιμήσουμε με ευθυκρισία την πορεία και τα πεπραγμένα όσων έχουν διαχειριστεί την τύχη της Θεσσαλονίκης και να αξιολογήσουμε με ειλικρίνεια το επίπεδο της ποιότητας ζωής που έχουμε στην πόλη μας, πέρα από επιφανειακές προσεγγίσεις κι επικοινωνιακές καταιγίδες.

Σε μια δύσκολη καμπή για την πολιτική οικολογία στην Ελλάδα, ας πορευτούμε με την σκέψη, ότι ένα πολιτικό κίνημα εδραιώνεται στην συνείδηση των πολιτών, όταν δρα με συνέπεια στις ιδεολογικές του αρχές.

Σε μια κρίσιμη στιγμή για τον τόπο, ας δώσουμε από την Θεσσαλονίκη ένα μήνυμα αισιοδοξίας.

Πηγή: tvxs.gr

Συνέχεια

Η ιστορική μνήμη, απάντηση στο φασισμό. Της Ελεάννας Ιωαννίδου

148598-21_2763_kt_5223.

Η συστηματική ιδεολογική χρήση της Ιστορίας, στην οποία επιδίδεται συνολικά η ακροδεξιά και τα τελευταία χρόνια η ναζιστική πτέρυγά της, έχει αποτελέσει ένα πρώτης τάξης εργαλείο για την διάδοση φασιστικών αντιλήψεων στη χώρα, οι οποίες, βέβαια, έχουν συνδράμει με τη σειρά τους στην εκλογική άνοδο του νεοναζιστικού μορφώματος. Το πεδίο δράσης, άλλωστε, ήταν ανοιχτό από την κυρίαρχη εθνολαϊκιστική πολιτική προσέγγιση που επί χρόνια προστατεύει τους εθνικούς μύθους, για να πουλάει πατριωτισμό. Έτσι, ποτέ δεν έγινε ανοιχτός και θεσμικός διάλογος για την ιστορία του τόπου, οδηγώντας στην αποσιώπηση σημαντικών πτυχών του παρελθόντος, με την ιστορική αλήθεια να αποτελεί ένα επτασφράγιστο μυστικό για λίγους και αποφασισμένους.

Χαρακτηριστική περίπτωση αυτής της αντίληψης της Ιστορίας είναι αυτή της εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης, μιας πόλης που επί αιώνες ήταν μια πολύχρωμη μεγαλούπολη του κόσμου, σε μεγάλο βαθμό εβραϊκή. Ήδη, μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τους Οθωμανούς και την ένταξή της στον εθνικό κορμό της Ελλάδας, οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης πολεμήθηκαν από τους παρακρατικούς με εμπρησμούς και άλλες μεθόδους. Αυτοί οι παρακρατικοί μηχανισμοί είναι οι ίδιοι, που έδρασαν και στον πόλεμο, ως συνεργάτες των Ναζί και βέβαια ως διώκτες των Εβραίων, οι οποίοι, όμως, με τις ιστορικές εξελίξεις που ακολούθησαν την απελευθέρωση, βρέθηκαν απ την πλευρά των νικητών, δηλαδή αυτών που γράφουν την Ιστορία.

Σε αυτή την Ιστορία δεν υπήρχε πολύς χώρος για την εξιστόρηση του γεγονότος ότι η Θεσσαλονίκη είναι μία από τις πλέον μαρτυρικές πόλεις του Ολοκαυτώματος, καθώς από τις γειτονιές της ξεριζώθηκε, για να εξοντωθεί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, το σύνολο σχεδόν του εβραϊκού πληθυσμού, που αριθμούσε τότε πάνω από 50.000 ανθρώπους. Ακόμα και τα ονόματα της πόλης λειτούργησαν μέχρι πρόσφατα ως προπέτασμα για την ιστορική αναλήθεια, με δύο ονόματα συνεργατών των Ναζί να “κοσμούν” τις πινακίδες αντίστοιχων οδών.

Ευτυχώς, τα τελευταία χρόνια οι δράσεις μνήμης στη Θεσσαλονίκη, με πρωτοβουλία δημοτικών παρατάξεων, της διοίκησης του δήμου, αλλά και της κοινωνίας των πολιτών, με πρωτεργάτη την Αντιφασιστική Συνέλευση Αλληλεγγύης, πολλαπλασιάζονται κι αυτό είναι παρήγορο, αλλά το κενό στην ιστορική μνήμη ήταν πολύ μεγάλο και είδαμε πώς το εκμεταλλεύθηκαν κάποιοι μέχρι σήμερα. Το γεγονός ότι γνωστός αρνητής του Ολοκαυτώματος διεκδικεί με αξιώσεις θέση στα έδρανα του δημοτικού συμβουλίου στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές, ενώ συγχρόνως οι νεοναζί τολμούν να εμφανίζονται και στις εκλογές του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, υπενθυμίζει τραγικά πόσο μεγάλο είναι το έλλειμμα στη συλλογική ιστορική μνήμη της πόλης και συνάμα πόσο πιθανή είναι η επανάληψη των ολέθριων συλλογικών λαθών του παρελθόντος.

Σ’ αυτό το έλλειμμα συντέλεσε αποφασιστικά και η παντελής απουσία της μελέτης της εβραϊκής ιστορίας της πόλης από το Πανεπιστήμιό της, κενό που όφειλε να έχει καλύψει η Πολιτεία προ πολλού, μαζί με τις άλλες υποχρεώσεις της για την διατήρηση της συλλογικής μνήμης, όπως την ιστορική ανάδειξη της Πλατείας Ελευθερίας.

Στους καιρούς των μνημονίων, η γενικευμένη απαξίωση της Παιδείας δεν αφήνει περιθώρια για την ποιότητα και το εύρος των ακαδημαϊκών σπουδών της Θεσσαλονίκης, αλλά συγχρόνως η ιστορική αφύπνιση της τοπικής κοινωνίας, μέσα από την πανεπιστημιακή της κοινότητα, είναι περισσότερο επείγουσα από ποτέ. Αυτό το κενό ήρθε να καλύψει η πρωτοβουλία της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης με την συμφωνία να χρηματοδοτήσει την ίδρυση έδρας Εβραϊκών Σπουδών στο Α.Π.Θ.

Η Ισραηλιτική Κοινότητα, με την προσφορά αυτή, αναλαμβάνει έμπρακτα τις ευθύνες της, ως το κομμάτι της πόλης που έχει και το αμεσότερο ενδιαφέρον για τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης της για το Ολοκαύτωμα. Ταυτόχρονα, αυτή η συμφωνία είναι μια πρώτη απόπειρα αυτοοργάνωσης των ακαδημαϊκών σπουδών της Θεσσαλονίκης, δίπλα σε άλλα, εξίσου απαραίτητα εγχειρήματα αφύπνισης των πολιτών, όπως οι εκδηλώσεις μνήμης και άλλες αντιφασιστικές δράσεις.

Σε πολιτικό επίπεδο, η συνεργασία της Ισραηλιτικής Κοινότητας με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο αποτελεί μια ηχηρή απάντηση στην αδράνεια του Υπουργείου Παιδείας στο συγκεκριμένο τομέα, η οποία αποτελεί πολιτική του επιλογή, καθώς το κυβερνών κόμμα εσκεμμένα “ψαρεύει” ψηφοφόρους στα θολά νερά του εθνολαϊκισμού και της ακροδεξιάς ρητορείας. Η συνεργασία αυτή δείχνει σήμερα την ανάγκη για την τοπική κοινωνία, αναπόσπαστο τμήμα της οποίας οφείλει να είναι η ακαδημαϊκή κοινότητα, να βρει κοινές δράσεις, για να αντιμετωπίσει πολύπλευρα και ενωμένη τη φασιστική απειλή.

Αυτή η πρωτοβουλία, όπως κάθε ανάλογη για την παιδεία και τον πολιτισμό, θα δώσει καρπούς σε βάθος χρόνου. Ποτέ δεν είναι αργά, όμως, για να μπαίνουν σπόροι για την ιστορική αφύπνιση. Η συλλογική μνήμη ενός τόπου και των κατοίκων του είναι το μόνο αντίδοτο απέναντι στο μίσος και στην επανάληψη των ίδιων λαθών. Ακόμα κι όταν οι “ανεπιθύμητοι” της κυρίαρχης πολιτικής ρητορείας δεν είναι πια τόσο οι Εβραίοι, όσο οι “μετανάστες τραγικής ποιότητας” που πνίγονται από λιμενικούς στα νερά του Αιγαίου.

Ας γίνουμε, λοιπόν, κοινωνοί μιας ευρείας συμμαχίας απέναντι στο φασισμό, καλωσορίζοντας και συγχαίροντας όποιους και όποιες θέλουν να τη στηρίξουν. Το πραγματικό μέτωπο, σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς, είναι το μέτωπο της υπεράσπισης της αξίας του ανθρώπου. Μόνο πάνω σ’ αυτό θα μπορέσουμε να χτίσουμε τις λύσεις για τα υπόλοιπα αδιέξοδα της κοινωνίας μας.

*Η Ελεάννα Ιωαννίδου είναι δικηγόρος Θεσσαλονίκης και συντονίστρια της Θεματικής Ομάδας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Οικολόγων Πράσινων

Πηγή: tvxs.gr

Συνέχεια

Συνέντευξη στην Καρφίτσα

http://www.karfitsa.gr/2014/03/06/i-episimi-ypopsifia-i-diaspasi-o-mpoy/ioannidou-thema/

Λίγες ημέρες μετά τη συνάντηση που πραγματοποίησε αντιπροσωπεία των Οικολόγων Πράσινων με το Γιάννη Μπουτάρη αλλά και τον υποψήφιο δήμαρχο του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να εξεταστεί το ενδεχόμενο κοινής καθόδου στις εκλογές του Μαΐου, το κόμμα αποφάσισε την αυτόνομη κάθοδό του. Η Ελεάννα Ιωαννίδου μιλά στην «Κ» και εξηγεί τους λόγους που το κόμμα της πήρε αυτή την απόφαση, αξιολογεί το έργο της σημερινής διοίκησης, αναλύει το πρόγραμμα του συνδυασμού της και μιλά για το… «πράσινο» αντάρτικο που εκδηλώθηκε!

Συνέντευξη στο Βαγγέλη Στολάκη

Κυρία Ιωαννίδου πριν λίγες ημέρες οι Οικολόγοι Πράσινοι πραγματοποίησαν συνάντηση με το Γιάννη Μπουτάρη προκειμένου να εξετάσουν το ενδεχόμενο κοινής καθόδου. Τι μεσολάβησε και άλλαξαν άποψη;

Δεν υφίσταται θέμα αλλαγής άποψης. Οι Οικολόγοι Πράσινοι της Θεσσαλονίκης, μετά από πρόσκληση, είχαμε τις προηγούμενες εβδομάδες, συναντήσεις με τον κύριο Μπουτάρη και με αντιπροσωπεία της Ανοιχτής Πόλης του κυρίου Μηταφίδη, στο πλαίσιο των συνηθισμένων διερευνητικών επαφών που γίνονται προεκλογικά. Στην συνέλευση μας εξετάσαμε τα αποτελέσματα τους και με μεγάλη πλειοψηφία αποφασίσαμε την αυτόνομη κάθοδο.

Ποιο είναι το διακύβευμα των φετινών δημοτικών και περιφερειακών εκλογών;

Μετά από πέντε χρόνια ύφεσης, με την κοινωνία στα πρόθυρα κατάρρευσης, με την δημοκρατία να κλονίζεται, με τις κοινωνικές παροχές να εξανεμίζονται, αφήνοντας απροστάτευτους τους πιο αδύναμους, και με το περιβάλλον να αποτελεί αντικείμενο λεηλασίας, ο δήμος καλείται να υπερβεί τα παραδοσιακά καθήκοντα, να γίνει πρωτοπόρος στην μάχη για την υπεράσπιση της κοινωνίας και της Δημοκρατίας: να της δώσει νόημα, υιοθετώντας ένα μοντέλο διακυβέρνησης που θα επιστρέφει την εξουσία στους πολίτες και να δώσει την μεγάλη μάχη για τα συλλογικά αγαθά: το νερό, τον αέρα, τους ελεύθερους χώρους.

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνετε εάν εκλεγείτε δήμαρχος;

Επείγει η αντιμετώπιση των προβλημάτων που προκάλεσε η κατάργηση της δημοτικής αστυνομίας. Η κατάσταση στην πόλη είναι χαοτική, το κέντρο υποφέρει από το παράνομο παρκάρισμα και τα τραπεζοκαθίσματα, προβλήματα που έχουν κάνει την προσπελασιμότητα το πιο σύντομο Θεσσαλονικιό ανέκδοτο. Η υπηρεσία καταργήθηκε το καλοκαίρι, έπρεπε ήδη να έχει ιδρυθεί μια νέα που θα αξιοποιούσε το υπάρχον ανθρώπινο δυναμικό. Ας ξεκινήσουμε με λίγα άτομα στην αρχή: με την βοήθεια των πολιτών και της τεχνολογίας θα δώσουμε άμεσα ανάσες σε αυτό το πρόβλημα.

Γενικά η αξιοποίηση των τεχνολογιών είναι σημαντική προτεραιότητα: για την συμμετοχή των δημοτών στην διαμόρφωση των πολιτικών, την καλή λειτουργία των υπηρεσιών, την εξοικονόμηση ενέργειας, την ενημέρωση των πολιτών. Πρόσφατα αναφέρθηκα στην ανάγκη να ειδοποιούνται άμεσα οι ευπαθείς ομάδες για τις ημέρες έξαρσης του φαινομένου της αιθαλομίχλης. Πρακτικά πράγματα που έπρεπε ήδη να έχουν γίνει, περάσαμε δύο χειμώνες με τις μαθήτριες και τους μαθητές να κάνουν γυμναστική στις αυλές των σχολείων, ενώ τα αιωρούμενα μικροσωματίδια έκαναν πάρτι στους πνεύμονές τους. Αδιανόητο!

Ακόμα, στις άμεσες προτεραιότητες μας είναι οι κυκλοφοριακές παρεμβάσεις μικρής κλίμακας, υπερυψωμένες διαβάσεις, ράμπες, σηματοδότες, σήμανση. Τέλος θα αξιοποιήσουμε, προς όφελος όλων των κατοίκων, και την τελευταία σπιθαμή αδόμητου χώρου στην πόλη. Θα προωθήσουμε το πρόγραμμα «Ένα Οικοδομικό Τετράγωνο» και θα προσφέρουμε κίνητρα για τους ιδιώτες που θα παραχωρήσουν την χρήση ελεύθερων χώρων για να φτιάξουμε παιδικές χαρές, ακόμα και κήπους στις γειτονιές της πόλης. Μιλώντας για την αξιοποίηση των αδόμητων χώρων, θα εισάγουμε τα «φαγώσιμα πάρκα», πάρκα δηλαδή με οπωροφόρα δένδρα, προσβάσιμα στους πολίτες.

 

Τι θα κάνει το κόμμα σας εάν δεν καταφέρετε να «περάσετε» στο δεύτερο γύρο; Θα υποστηρίξετε την «Πρωτοβουλία»;

Σε μία πραγματικά αντιπροσωπευτική δημοκρατία δεν θα έπρεπε να υπάρχει δεύτερος γύρος στις δημοτικές εκλογές και ο δήμαρχος να εκλέγεται από τους δημοτικούς συμβούλους (και να είναι, έτσι, υπόλογος σ” αυτούς ουσιαστικά). Η λογική του «μικρότερου κακού» που ενσωματώνει ο δεύτερος γύρος θα έπρεπε να είναι άγνωστη στην τοπική δημοκρατία. Ωστόσο, με δεδομένο το δημαρχοκεντρικό προσανατολισμό του «Καλλικράτη», την επομένη των εκλογών, στην παράταξή μας θα ληφθούν  σχετικές αποφάσεις συλλογικά και διάφανα, με πολιτικά και αυτοδιοικητικά κριτήρια, χωρίς δοσοληψίες και, βέβαια, αφού θα έχουμε πλήρη εικόνα για το τι προτείνουν οι υποψήφιοι.

Τελικά τι μεσολάβησε και το κόμμα σας ήρε τη στήριξη στην παράταξη «Ενεργοί Πολίτες- Οικολογία στην πράξη»; Πως είναι οι σχέσεις σας με το Χρήστο Μάτη;

Δεν είναι εύκολο για ένα κόμμα να αποσύρει την υποστήριξή του σε έναν εκλεγμένο αιρετό, όμως υπήρξε μια απόφαση επιβεβλημένη. Υπενθυμίζω ότι η συντριπτική πλειοψηφία των υποψηφίων συμβούλων της παράταξης είχε καταγγείλει τον προσωποκεντρικό τρόπο λειτουργίας της και είχε άρει την εμπιστοσύνη της στον εκλεγμένο. Περαιτέρω, η προσωπική μου άποψη για τον τρόπο που λειτούργησε ως αντιπολίτευση, είναι ότι έδωσε έμφαση σε έναν λόγο περισσότερο δημοσιογραφικό και λιγότερο πολιτικό. Η αδιαφάνεια είναι σαφώς ένα πρόβλημα, που βέβαια μας πονάει από τον καιρό της αλησμόνητης δημαρχίας Παπαγεωργόπουλου.

Για το δημαρχιακό θώκο της Θεσσαλονίκης έχει εκφράσει το ενδιαφέρον του, και μάλιστα με νεότερη ανακοίνωσή του ξεκαθάρισε πως δεν αποσύρεται και ένα ακόμα μέλος των «Οικολόγων-Πράσινων», ο Φώτης Μπίμπασης. Και σε εσάς υπάρχουν επίσημοι και… αντάρτες;

Με τον Φώτη μας συνδέει προσωπική φιλία και στον σύντομο χρόνο που βρίσκεται στους Οικολόγους Πράσινους έχουμε δώσει μαζί αγώνες. Δυστυχώς, παρά τις προτροπές, επέλεξε να κινηθεί με τρόπο ο οποίος δεν άφηνε περιθώριο υποστήριξης. Έχει μια γνήσια ανησυχία για τα θέματα της Αυτοδιοίκησης και δυνατότητες να προσφέρει στην προσπάθεια μας. Ελπίζω να αναθεωρήσει την σημερινή στάση του.

Πως αξιολογείτε το μέχρι σήμερα έργο της διοίκησης Μπουτάρη; Σε ποιους τομείς υστερεί;

Η διοίκηση Μπουτάρη, ανατρέποντας μετά από δεκαετίες το τελματωμένο καθεστώς και με υποστήριξη από μεγάλο μέρος των ενεργών πολιτών της Θεσσαλονίκης, είχε την δυνατότητα να κάνει τομές που δεν έκανε. Ενδεικτικά αναφέρω την αξιοποίηση του ανθρωπίνου δυναμικού των υπηρεσιών, την εισαγωγή της καινοτομίας και της πληροφορικής για την εξυπηρέτηση των πολιτών και την διαφάνεια, την ρήξη με συμφέροντα που κρατούν φυλακισμένη την πόλη, την προοπτική της και την ποιότητα ζωής των κατοίκων της.

Ποια είναι η κατάσταση στο εσωτερικό του κόμματός σας; Θα έχει μέλλον το κόμμα; Γιατί από υποψήφια ευρωβουλευτής… καταλήξατε υποψήφια δήμαρχος;

Παραιτήθηκα από την ευρωλίστα των Οικολόγων Πράσινων για πολιτικούς λόγους που έχω εκθέσει και σχετίζονται με την κατάρτιση της. Είναι γεγονός βέβαια ότι το κόμμα βρίσκεται σε ένα σημείο καμπής. Ελπίζω με το επερχόμενο έκτακτο συνέδριο, οι Οικολόγοι Πράσινοι να γυρίσουν σελίδα. Σε κάθε περίπτωση όμως, εμείς θα είμαστε στον δήμο Θεσσαλονίκης, με μια μεγάλη ομάδα νέων, κυρίως ανθρώπων, που θα κληθούν να συνεχίσουν αγώνες για το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής που οι οικολόγοι δίνουν σε αυτή την πόλη για δεκαετίες. Οι ρίζες μας είναι βαθιές στην τοπική κοινωνία.

Συνέχεια