Αλληλεγγύη, το αντίδοτο στην κρίση

Η σημερινή κρίση τράβηξε τον μανδύα μιας πλαστής ευημερίας και αποκάλυψε μια κοινωνία που βασιζόταν στην αυταπάτη της αειφόρου ανάπτυξης. Άφησε όμως μόνο τρύπες και πληγές, που αδυνατούσαν να καλυφθούν με το υπάρχον ατομοκεντρικό μοντέλο, της αποσαρθρωμένης κοινωνίας, που ήθελε έναν άνθρωπο, homoaeconomicus, εργαζόμενο και καταναλωτή, αποξενωμένο, μοναχικό. Σήμερα δειλά, αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε την ανάγκη της συλλογικής πράξης και της αλληλεγγύης ως αντίδοτα στις αιμουρραγούσες πληγές που άνοιξε και άφησε η κρίση.

Η τοπική αυτοδιοίκηση δίνει τη δυνατότητα σε μια δημοτική αρχή που έχει τη διάθεση να ακούσει αλλά και να δράσει – μια αρχή που έχει προκύψει από τη βάση και δεν έχει επιβληθεί από τα πάνω – να είναι δίπλα στον πολίτη και να στηρίξει εγχειρήματα αλληλεγγύης, αποτελώντας προστατευτικό ανάχωμα ακόμα και σε καταστροφικές κυβερνητικές πρακτικές αποφάσεις για τους πολίτες.

Πρόνοια για τους αστέγους

Άνθρωποι που έχασαν την πρόσβαση σε βασικά δικαιώματα μαζί με την εργασία τους, όπως αυτό της σίτισης και της στέγασης. Άνθρωποι με καταρρακωμένη αξιοπρέπεια και χαμηλή αυτοπεποίθηση, που βρίσκουν όλες τις πόρτες κλειστές. Τον χαρακτηρισμό τους ως «παράπλευρες απώλειες» που τους δίνουν οι ίδιοι άνθρωποι που τους οδήγησαν σε αυτήν την κατάσταση, τα κροκοδείλια δάκρυα μιας δημοτικής αρχής που κλείνει τα αυτιά της και τα μάτια της, στο φαινόμενο της συνεχώς αυξανόμενης φτώχειας, τον στρουθοκαμιλισμό κάποιων συμπολιτών μας που παριστάνουν τους ανήξερους, δίχως να βλέπουν ότι μπορεί να είναι αυτοί οι επόμενοι που θα μείνουν όρθιοι σε αυτό το εξωφρενικό παιχνίδι της μουσικής καρέκλας, υπό των ρυθμό νεοφιλελεύθερων παιάνων.

Οι άνθρωποι αυτοί, έχασαν τα σπίτια τους, όχι την ανθρώπινη τους υπόσταση. Παραμένουν άνθρωποι, περισσότερο από άλλους, και έχουν ανάγκες που η υπάρχουσα δημοτική αρχή επιλέγει να παραβλέπει, να προσπερνά.

Εμείς προτείνουμε τη δημιουργία και τη στήριξη χώρων και υπηρεσιών, που θα μπορούν να αναλάβουν την πρόληψη, την κάλυψη βασικών αναγκών, αλλά και τη συμβουλευτική, ψυχολογική και νομική στήριξη που απαιτείται για την κοινωνική επανένταξη των αστέγων.

Συγκεκριμένα προτείνουμε:

– Τη δημιουργία ομάδας παρέμβασης στο δρόμο, που θα αναλάβει την καταγραφή του αριθμού των οικογενειών και των ατόμων που χρειάζονται βοήθεια, των υπηρεσιών που έχουν ανάγκη, καθώς και την ενημέρωσή τους για τις υπάρχουσες δομές και τις υπηρεσίες βοήθειας.
– Την παραχώρηση χώρων, αυτοδιαχειριζόμενων από τις συλλογικότητες των αστέγων, που θα μπορούν να συναποφασίζουν και να συμπράττουν σε σχέσεις ισότητας και ελευθερίας. Το γεγονός της ταυτόχρονης ύπαρξης τόσων εγκαταλελειμμένων κτηρίων και τόσων αστέγων φανερώνει μια προφανή αντίθεση και μια απροκάλυπτη ατολμία από την υπάρχουσα δημοτική αρχή.

-Τη δυνατότητα προσφοράς εθελοντικής εργασίας σε έργα και δομές του δήμου και  απασχόλησης των εξυπηρετούμενων αστέγων, με στόχο την απόκτηση εμπειρίας και την καλλιέργεια του αισθήματος της προσφοράς και της ένταξης. Μια τέτοια πρωτοβουλία αποσκοπεί κυρίως στην ψυχολογική ανάταση, των ανθρώπων που χάνοντας τη δυνατότητα στέγασης και σίτισης, απώλεσαν και τη ψυχολογία που απαιτείται για τη διαχείριση αυτής της απώλειας.

– Τη δημιουργία ασφαλών χώρων για την ασφαλή και προστατευμένη αποθήκευση αντικειμένων και εγγράφων, σημαντικών για τους συμπολίτες μας που έχασαν τη στέγη τους και ενδεχομένως θα αναγκάζονταν να τα πετάξουν.

– Τη δημιουργία κέντρων που θα πληρούν όλες τις προϋποθέσεις για την κάλυψη των αναγκών των συμπολιτών μας, δίνοντάς τους πρόσβαση σε σίτιση, καθαρό ρουχισμό, χώρους υγιεινής, ανακούφισης, ανάπαυσης.

– Τη δημιουργία υπνωτηρίων, τα οποία δε θα αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους που έχουν χάσει τη δυνατότητα στέγασης με την σημερινή ισοπεδωτική λογική που τους τσουβαλιάζει υπό τον χαρακτηρισμό «άστεγος», μα θα μεριμνά για τη δημιουργία διαχωρισμένων σημείων για άνδρες, γυναίκες και οικογένειες που έχουν ανάγκη, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να κινούνται με άνεση και αξιοπρέπεια.

– Τη δημιουργία κέντρων έτοιμων και εξοπλισμένων, ώστε να μπορέσουν να ανταποκριθούν σε επείγουσες ανάγκες (μικρο-τραυματισμούς, κακές καιρικές συνθήκες) και να παρέχουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

– Τη δημιουργία χώρων, όπου θα προσφέρονται νομικές συμβουλές για τα κοινωνικά και προνοιακά ζητήματα, καθώς και εργασιακές και κοινωνικές συμβουλές που θα συνδράμουν στην κοινωνική επανένταξη των άστεγων συμπολιτών μας.

– Δημιουργία χώρων επιμόρφωσης με μαθήματα της ελληνικής και ξένων γλωσσών και εργαστήρια (πρώτες βοήθειες, ατομική υγιεινή, οικοκυρικά, πρόληψη κινδύνων, λήψη αποφάσεων, διαχείριση οικονομικών, κλπ) , τα οποία θα συμβάλλουν στην πληρέστερη κατάρτιση και τη διευκόλυνση την κοινωνικής επανένταξης.

– Την προσφορά αυτοοργανωμένων γευμάτων στους συμπολίτες μας που αντιμετωπίζουν προβλήματα σίτισης, με την δυνατότητα οι ίδιοι να διαχειρίζονται τη διανομή του φαγητού.

– Τη συνεργασία με τον ΟΑΣΘ για την παραχώρηση «πάσο» δωρεάν μετακίνησης με τις αστικές συγκοινωνίες, σε ανέργους, αστέγους, κοινωνικά αποκλεισμένους.

Για τις γυναίκες που υπέστησαν κακοποίηση

Αποτέλεσμα της κρίσης αποτελεί η αύξηση των φαινομένων βίας, με θύματα κυρίως τις γυναίκες. Η κοινωνική ένταση και η αξιακή κατάρρευση σε μια κοινωνία που ακόμη δεν έχει εμπεδώσει την ισότητα των φύλων και ακόμη αγωνίζεται για την κατάκτηση του αυτονόητου, η γυναίκα μοιάζει πιο ανυπεράσπιστη από ποτέ.

Εμείς προτείνουμε:

-Δημιουργία ξενώνα κακοποιημένων γυναικών, όπου θα δίνεται η δυνατότητα νομικών συμβουλών και ψυχολογικής υποστήριξης σε γυναίκες που έχουν πέσει θύματα βίας.

– Παραχώρηση χώρων για τη δημιουργία στέγης για γυναίκες με τα παιδιά τους.

– Δημιουργία διαρκώς διαθέσιμων γραμμών επικοινωνίας και άμεσης συμβουλής των κακοποιημένων γυναικών.

Για τη διατροφική κρίση

Στην εποχή των γρήγορων ρυθμών, της γρήγορης γνώσης, της γρήγορης ανάπτυξης, της αστόχαστης αυτοματοποίησης, των ανορθολογικών αντιθέσεων, όπου πλούτος και τροφή συσσωρεύονται σε μια άκρη, όταν στην άλλη ο κόσμος φτωχαίνει και λιμοκτονεί, εμείς προκρίνουμε τους αργούς ρυθμούς της από-ανάπτυξης και της αυτοδιαχείρισης.

Σε αυτή την κατεύθυνση προτείνουμε:

– Τη δημιουργία εδώδιμων πάρκων , τα οποία διαχειρίζονται και συντηρούν τοπικές ομάδες γειτονιάς. Ο σκοπός είναι να εξοικειωθούμε με το θέμα της καλλιέργειας της τροφής μας, να γνωρίσουμε την τροφή που καταναλώνουμε, ξεφεύγοντας από τον μονόδρομο της μαζικής κατανάλωσης των σούπερ μάρκετ. Στοχεύουμε το εγχείρημα αυτό να αποτελέσει κίνητρο, έμπνευση για ατομικές πρωτοβουλίες καλλιέργειας στον κήπο, στο μπαλκόνι, στο χωριό.

– Την αξιοποίηση αχρησιμοποίητων εκτάσεων ( πρώην στρατόπεδα Κόδρα, Καρατάσιου, Πάυλου Μελά) και τη μετατροπή τους σε δασόκηπους. Σε μητροπολιτικά πάρκα, δασόκηπους, όπου δένδρα και τα φυτά θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τροφή ή τις θεραπευτικές τους ιδιότητες. Αυτά τα εγχειρήματα δίνουν το έναυσμα για έναν νέο τρόπο διαβίωσης με προεκτάσεις και σε θέματα υγείας.

– Η δημιουργία οικο-γιορτής σε ένα από τα παραπάνω πάρκα.

– Τη πρόταση δημιουργίας και λειτουργίας «Σχολείων ‘Ανθρώπου’», εντός των προαναφερθέντων κήπων, όπου μικροί και μεγάλοι θα μαθαίνουν βασικά στοιχεία σχετικά με τις καλλιέργειες, το έδαφος, τους σπόρους.  Μα και αρχές που έχουν να κάνουν με τα οφέλη της συνεργασίας, την αλληλεγγύη και τη δημιουργικότητα. Σε αυτά τα σχολεία θεωρείται δεδομένη η μάθηση των ωφελημάτων της βοτανολογίας, η γνώση παρασκευής σκευασμάτων. Είναι ένα βήμα προς την υιοθέτηση ενός εναλλακτικού τρόπου ζωής,  όπου ο στοχασμός, η διατροφή ως τρόπος ζωής δεν αποτελούν πολυτέλεια.

– Δημιουργία προγραμμάτων «grow your food», κυρίως για ανέργους, όπου θα δίνετε η δυνατότητα σε συλλογικότητες και μεμονωμένα άτομα , να καλλιεργούν τον προσωπικό κήπο τους.

– Δημιουργία λαχανόκηπων και ενδυνάμωση των ήδη υπαρχόντων ( ΠΕΡΚΑ) , με διάφορα μοντέλα καλλιέργειας  και διάφορους τρόπους διαχείρισής τους.

– Πρόταση δημιουργίας λαχανόκηπων σε κάθε σχολική αυλή. Τα σχολικά γεύματα θα μπορούσαν σε μεγάλο βαθμό να αποτελούνται από τροφές καλλιεργημένες από τα ίδια τα σχολεία, τους ίδιους τους μαθητές.

– Στήριξη και επιμόρφωση δασκάλων σχετικά με το θέμα της διατροφής.

– Πρόταση δημιουργίας και υποστήριξη ενός «Σχολείου Αγροτικής Παραγωγής». Η κρίση έχει ωθήσει το φαινόμενο της από-αστικοποίησης. Στόχος μας είναι η προσφορά γνώσης και εφοδίων, και η δημιουργία των κατάλληλων συνθηκών ώστε η επιστροφή στη γη να γίνει με μεγαλύτερη σιγουριά.

– Δημιουργία ταρατσόκηπων τόσο στα δημοτικά κτίρια όσο και στις γειτονιές της πόλης,  με παράλληλη προσφορά κινήτρων στους γείτονες, ώστε να αποφασίζουν συλλογικά να πρασινίσουν τις ταράτσες τους.

– Δημιουργία οικονομικής μέριμνας (φορολογικής ελάφρυνσης) για τους οικοτέχνες και τους μικροπαραγωγούς της πόλης με την παράλληλη παραχώρηση χώρου για την προσφορά και έκθεση των προϊόντων τους.

– Προτάσεις και στήριξη πρωτοβουλιών για τη δημιουργία μιας τράπεζας χρόνου και εναλλακτικών ανταλλακτικών μεθόδων.

– Δημιουργία δημοτικού Σπορείου

– Δημιουργία δημοτικών CSA Κοιν. Υποστηριζόμενη Γεωργία με αποδέκτες ευπαθείς ομάδες, σχολεία, μα και απλούς πολίτες.

– Βοήθεια στη δικτύωση των πολιτών στις γειτονιές και ενίσχυση των τοπικών επιχειρήσεων.

– Έναρξη προγραμμάτων στα δημοτικά μέσα ενημέρωσης, σχετικά με τις καλλιέργειες, τη διατροφική κυριαρχία, την εναλλακτική διατροφή.

– Προώθηση της ‘αγροφιλίας’ έναντι της αστυφιλίας.

-Στήριξη και υποστήριξη στη δημιουργία θυλάκων μετάβασης μέσα στην πόλη και συνεργασίας μεταξύ τους και με το εξωτερικό.

– Συνεργασία με γειτονιές, συλλογικότητες, φορείς και ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται ή επιθυμούν να δραστηριοποιηθούν στο θέμα της διατροφής και εύρεση κονδυλίων για την ενίσχυση παρόμοιων πρακτικών.