Τα νέα μας

Αστέρης Μασούρας: Η αλληλεγγύη συνιστά προϋπόθεση για να αντισταθούμε στην κρίση

masouras

Ο Αστέρης Μασούρας είναι ανεξάρτητος διαδικτυακός δημοσιογράφος, επιστήμονας πληροφορικής, μεταφραστής και φωτογράφος. Συμμετέχει ως ενεργό μέλος στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης και μιλά στο alterthess για τους κοινωνικούς αγώνες μέσα και έξω από το διαδίκτυο για την υποψηφιότητα του στις δημοτικές εκλογές με τις “Γειτονιές σε δράση-Οικολογία -Αλληλεγγύη-Πολιτισμός” αλλά και το τι σημαίνει για αυτόν αντίσταση στην κρίση.

Συνέντευξη στην Σταυρούλα Πουλημένη

Ποιος ήταν ο λόγος που αποφάσισες να κατέβεις υποψήφιος με τις «Γειτονιές σε δράση-Οικολογία –Αλληλεγγύη- Πολιτισμός» και τι σηματοδοτεί ο τίτλος της παράταξης;

Η αρχική μου απόφαση ήταν να στηρίξω την Ελεάννα Ιωαννίδου ως υποψήφια δήμαρχο, γιατί γνωρίζω τους συνεπείς αγώνες της εδώ και χρόνια στα κινήματα της πόλης, και στον ακτιβισμό ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και θεωρώ ότι είναι αναγκαία η παρουσία της στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο για την ανανέωση της κοινωνικής δυναμικής του. Η υποψηφιότητά μου καθεαυτή προέκυψε ως πρακτική ανάγκη για την δημοτική κίνηση, κι όχι λόγω προσωπικής φιλοδοξίας. Ομοίως, η υποψηφιότητά μου πριν 4 χρόνια με την Ανοιχτή Πόλη είχε βασιστεί επίσης σε προσωπική εκτίμηση για τον Τριαντάφυλλο Μηταφίδη και άλλους συν-υποψήφιους, και θεωρώ ότι ήταν χαμένη ευκαιρία για την πόλη που δεν κατάφεραν οι δύο παρατάξεις να καταθέσουν κοινή υποψηφιότητα στις προσεχείς εκλογές.

Όσο για το όνομα της δημοτικής κίνησης, προέκυψε μετά από βασανιστικό brainstorming και νομίζω ότι εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο την φιλοσοφία της για τον πρακτικό, και ουσιαστικό, οικολογικό ακτιβισμό στην πόλη. Στον καιρό της κρίσης, ειδικά, η οικολογία αποτελεί βασικό άξονα δράσης των ευρωπαϊκών κινημάτων αλληλεγγύης και κοινωνικής δικαιοσύνης. Πιστεύουμε ότι είμαστε καλοί “γείτονες” και με άλλες δημοτικές παρατάξεις σε κοινούς αγώνες.

Σε ποιο βαθμό αφορά η πολιτική σήμερα τους νέους της πόλης μας και πως προσεγγίζεις εσύ το ζήτημα αυτό;

Παρ’ ότι η πολιτική έχει απαξιωθεί σημαντικά στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια, λόγω της διαφθοράς, της έλλειψης λογοδοσίας και των ανάλγητων πολιτικών λιτότητας που ωθούν τη νεολαία στην απάθεια και τη μετανάστευση, η Θεσσαλονίκη έχει ιδιαίτερη, σημαντική και πολυσχιδή κινηματική παράδοση διεκδικήσεων και αλληλεγγύης, που έχει σημειώσει νίκες ελπίδας. Επιπλέον, παρά το ζόφο της κρίσης, την συστηματική υποβάθμιση της οικονομίας της πόλης επί δεκαετίες, και τον περιρέοντα συντηρητισμό, η Θεσσαλονίκη εξακολουθεί να διαθέτει σημαντικό και δραστήριο νεανικό δυναμικό, χάρη στα πανεπιστήμια και στην κοινωνική και πολιτιστική της ζωή. Συνεπώς, η πολιτική όχι μόνο αφορά τους νέους της πόλης, αλλά δε μπορώ καν να την αντιληφθώ χωρίς αυτούς. Η αντίσταση στην κρίση προϋποθέτει διεύρυνση της “κρίσιμης μάζας” σε δημιουργικά αλληλέγγυες πρωτοβουλίες, που μόνο μέσα απ’ την αυξημένη συμμετοχή της νεολαίας στα κινήματα και τις διεργασίες της πόλης μπορούν να προέλθουν.

Είσαι εδώ και πολλά χρόνια ενεργό μέλος των κοινωνικών μέσων δικτύωσης του δικτύου ελεύθερου λογισμικού. Πως θα μπορούσε να υποστηριχθεί η λειτουργία της αυτοδιοίκησης μέσα από την χρήση των μέσων αυτών;

Ο δήμαρχος ανακοίνωσε σε πρόσφατο debate, χωρίς λεπτομέρειες, ότι ο δήμος μεταβαίνει σε χρήση ελεύθερου λογισμικού, προκειμένου να γλυτώσει το κόστος των αδειών της Microsoft. Αν πράγματι ισχύει κάτι τέτοιο, αποτελεί θετικό κι αναγκαίο πρώτο βήμα στην αξιοποιήση τεχνολογιών ελεύθερου λογισμικού / λογισμικού ανοικτού κώδικα, που έχει γίνει εδώ και χρόνια σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, αλλά μπορούν να γίνουν πολλά περισσότερα. Πέρα απ’ την σημαντική, ειδικά στον καιρό της κρίσης, μείωση του κόστους υποδομών, η χρήση ΕΛ/ΛΑΚ, και κυρίως, ανοικτών προτύπων στη δημόσια διοίκηση αυξάνει την πρόσβαση στην πληροφόρηση, και συνεπώς την διαφάνεια, και εξασφαλίζει την αειφορία της πληροφορίας.

Όσο για τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, αποτελούν το βασικό μέσο συμμετοχικής πολιτικής επικοινωνίας και ακτιβισμού την τελευταία δεκαετία, τα οποία δεν έχει αξιοποιήσει ουσιαστικά ούτε ο δήμος, ούτε η Πρωτοβουλία (πλην ίσως του Facebook).

Η αποτελεσματική χρήση όλων των παραπάνω μέσων και τεχνολογιών επιπλέον θα συμβάλλει επιπλέον στην αποκέντρωση της αυτοδιοίκησης, την οποία ευαγγελίζεται αλλά δεν προώθησε η εν ενεργεία δημοτική αρχή.

Μπορεί να υπάρξει ουσιαστική παρέμβαση της αυτοδιοίκησης δεδομένων των περικοπών που έχουν γίνει από την κεντρική διοίκηση στους πόρους της και αν ναι σε ποιο τομέα πιστεύεις ότι θα πρέπει να επικεντρωθεί αυτή;

Το δυσκολότερο ερώτημα των αυτοδιοικητικών εκλογών αφορά στην δυνατότητα εξεύρεσης πόρων, την στιγμή που η ισοπεδωτική λιτότητα συνθλίβει εξίσου πολίτες και αυτοδιοικήσεις. Παρ’ ότι δεν σταματάμε να διεκδικούμε την επιστροφή εσόδων από τον κρατικό προϋπολογισμό στην αυτοδιοίκηση, η αύξηση των εσόδων του δήμου δε μπορεί να προέλθει μόνο από διεκδικήσεις κεντρικών χρηματοδοτήσεων και επιβολή προστίμων – φορολογιών. Οι Γειτονιές σε δράση επεξεργάστηκαν καινοτόμες προτάσεις για την δημιουργία πλούτου από τον δήμο για τους δημότες, που περιλαμβάνουν την χρήση επιφανειών σε δημοτικά κτίρια για την παραγωγή ανανεώσιμης ενέργειας, την βέλτιστη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού του δήμου, την κοινωνική αντιμετώπιση του παράνομου παρκαρίσματος, και την αξιοποίηση της κοινωνικής επιχειρηματικότητας και του πολιτιστικού – κοινωνικού τουρισμού.

Η παράταξη «Γειτονιές σε δράση» στηρίζεται από τους Οικολόγους –Πρασίνους. Τι θα σήμαινε για σένα οικολογική πολιτική για τον Δήμο;

Ασχολούμαι συστηματικά με τα οξυμένα και πολυδιάστατα οικολογικά ζητήματα της Θεσσαλονίκης εδώ και μία δεκαετία, μέσα απ’ το blog μου, και στην συνέχεια, με την διαδικτυακή δημοσιογραφία και τον ακτιβισμό. Οι “Γειτονιές σε δράση” έχουν καταθέσει συγκεκριμένες προγραμματικές προτάσεις για την διαχείριση απορριμάτων κι ανακύκλωσης, το αστικό πράσινο, την ενεργειακή πολιτική και την κοινωφελή αξιοποίηση του δημόσιου χώρου, που βασίζονται σε διαχρονικές οικολογικές πολιτικές για συμμετοχική δράση, προσαρμοσμένες στις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες της πόλης, και βασισμένες στις ιδέες και την δράση ενεργών “γειτόνων”. Κοινές ή συγγενείς προτάσεις εμπεριέχονται στις κωδικοποιήσεις και άλλων συνδυασμών, κι ευελπιστώ ότι το όποιο δημοτικό συμβούλιο προκύψει θα αξιοποίησει αυτό το σώμα κοινωνικής γνώσης κι εμπειρίας για να αντιμετωπίσει χρονίζοντα προβλήματα και να αντιμετωπίσει την άλωση υποδομών και κοινωνίας από την κρίση.

Συνέχεια

«Τα σύγχρονα διακυβεύματα είναι οικολογικά»

03

Η Ελεάννα Ιωαννίδου είναι μια υποψηφιότητα από τον οικολογικό χώρο, σε μια πόλη με μεγάλα οικολογικά προβλήματα και ανοιχτά μέτωπα. Η ίδια κατηγορεί τους συνυποψηφίους της, Γιάννη Μπουτάρη και Σταύρο Καλαφάτη, για κατασκευή μιας εικονικής πραγματικότητας και αντιπροτείνει τη διεκδίκηση των δημόσιων χώρων και των δημόσιων αγαθών, αλλά και την αυτοοργάνωση των πολιτών

«Επιδιώκουμε να λειτουργήσουμε ως ένας δίαυλος για να ακουστεί η φωνή των πολιτών

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον Τάσο Τσακίρογλου

Τι επιδιώκετε με την υποψηφιότητά σας για τη δημαρχία της Θεσσαλονίκης;

Επιδιώκουμε να δώσουμε μια εναλλακτική στους δημότες και τις δημότισσες της Θεσσαλονίκης που δεν «μασάνε» από τις εικονικές πραγματικότητες, είτε των αριθμών του κυρίου Μπουτάρη, είτε των μακετών του κυρίου Καλαφάτη, είτε της τηλεμεταφοράς στη δεκαετία του ’80 του κυρίου Μηταφίδη. Ταυτόχρονα επιδιώκουμε να λειτουργήσουμε ως ένας δίαυλος, για να ακουστεί η φωνή των πολιτών. Και ήδη έχουμε αρχίσει να νιώθουμε ότι αυτό το πετυχαίνουμε, καθώς η παρουσία μας εισάγει στην προεκλογική ατζέντα ζητήματα που μέχρι τώρα δεν απασχολούσαν τους υποψηφίους.

Οικολογία – Αλληλεγγύη. Δύο λέξεις που βάλατε στο όνομα του συνδυασμού σας. Τι τύχη έχουν στη σημερινή πολιτική σκηνή;

Στη σημερινή πολιτική σκηνή, μηδαμινή. Στην πολιτική σκηνή που εμείς θέλουμε να σκηνοθετήσουμε, τεράστια. Σήμερα οικολογία και αλληλεγγύη είναι πολυτέλειες για την οικονομική ανάπτυξη των αριθμών, που παραβλέπει τον άνθρωπο. Βλέπουμε τι γίνεται στις Σκουριές, παρατηρούμε τι επιχειρούν να κάνουν με το νερό και τους αιγιαλούς. Εμείς θέλουμε να αντεπιτεθούμε. Να διεκδικήσουμε τους δημόσιους χώρους και τα δημόσια αγαθά μας, να παρακινήσουμε τους πολίτες να αυτοοργανωθούν, να ξεφύγουν από τη μοριακή σχέση με τον χώρο και την αποξένωση απ’ ό,τι τους ανήκει.

Πώς ιεραρχείτε τα βασικά προβλήματα της Θεσσαλονίκης και πώς στάθηκε απέναντί τους η σημερινή δημοτική αρχή;

Οπως τα ιεραρχούσε η σημερινή δημοτική αρχή το 2010. Μόνο που σήμερα το πρόβλημα της ανεργίας έχει ξεφύγει από τον έλεγχο, με τον δήμο να μένει ένας απόμακρος παρατηρητής, όπως και στα υπόλοιπα ζητήματα της πόλης. Η πόλη παραμένει βρόμικη, απροσπέλαστη, ασφυκτική. Εχουν επιτύχει το έξω να μοιάζει πιο πνιγηρό από το μέσα. Δεν υπάρχουν προσβάσιμοι χώροι, η ατμοσφαιρική ρύπανση βρίσκεται σε ιστορικό υψηλό και η δημοτική αρχή μάς ανακουφίζει με φαντασμαγορικές φιέστες, που σκάνε σαν πυροτεχνήματα για να μας αποσπάσουν την προσοχή, δίχως να έχουν κανέναν ουσιαστικό θετικό αντίκτυπο για τον πολίτη.

Τη στιγμή που η πολιτική οικολογία είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ, ο οικολογικός χώρος περνά μια δύσκολη περίοδο. Ποιες είναι οι προοπτικές του;

Οι προοπτικές του οικολογικού χώρου συνδέονται με τις προοπτικές των οικολογικών ζητημάτων. Τα μεγάλα σύγχρονα διακυβεύματα, τόσο για τη χώρα όσο και για τη Θεσσαλονίκη, είναι τα οικολογικά. Η επίθεση που γίνεται στα συλλογικά αγαθά, όπως στις περιπτώσεις της πώλησης του νερού της Θεσσαλονίκης, της εξόρυξης του χρυσού στη Χαλκιδική, των ελεύθερων χώρων, των αιγιαλών και της ενεργειακής φτώχειας, αλλά και τα κινήματα και οι κινήσεις πολιτών που δραστηριοποιούνται γύρω από αυτά αποδεικνύουν πως είναι ζωτική η ανάγκη για τη φωνή της πολιτικής οικολογίας.

Συνέχεια

Η υποψήφια Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Ελεάννα Ιωαννίδου, μιλάει στην Κουλτουρόσουπα

topic_3677

Δημοτικές εκλογές εν όψει και οι υποψήφιοι διεκδικητές του δημαρχιακού τίτλου πολλοί. Κάποιοι περισσότεροι γνωστοί και άλλοι λιγότερο. Η «Κουλτουρόσουπα», σε μια προσπάθεια να γνωρίσει τους υποψήφιους Δημάρχους της Θεσσαλονίκης στο εκλογικό σώμα των ψηφοφόρων, απευθύνει ισότιμα σε όλους ένα κοινό ερωτηματολόγιο – 15 ερωτήσεων – και ζητά τις απαντήσεις τους. Σε ερωτήσεις, όχι κλισέ πολιτικές με απαντήσεις- κασέτα, αλλά ουσιαστικές και εστιασμένες κυρίως σε θέματα πολιτισμού, τον τομέα που εκπροσωπεί με τρόπο εναλλακτικό, το αγαπημένο σάϊτ της πόλης. Άλλωστε, τί πιο πολιτικό από τον πολιτισμό με την ευρεία του έννοια! Παρά την… τεχνογνωσία κι επιτυχία μας στο κομμάτι της κριτικής, τούτη τη στιγμή δεν κρίνουμε τίποτα. Παρουσιάζουμε πρόσωπα με τρόπο αντικειμενικό και τα θέτουμε στη κρίση του κοινού, του τελικού κριτή… κ.κ. υποψήφιοι Δήμαρχοι, ιδού οι ερωτήσεις, ιδού το βήμα, ιδού και οι απαντήσεις σας. Κ. Ελεάννα Ιωαννίδου του συνδυασμού Γειτονιές σε δράση – Οικολογία-Αλληλεγγύη-Πολιτισμός
ο λόγος σήμερα σε σας…
Απαντήστε παρακαλώ!

Με αφορμή την υποψηφιότητά σας ως Δημάρχου, θα θέλαμε να συστηθείτε με ένα σύντομο βιογραφικό (15-20 σειρών) σε σχέση με τις γνώσεις, τα ενδιαφέροντα, το επάγγελμα, την ενασχόλησή σας με τα κοινά…

Γεννήθηκα το 1972 και μεγάλωσα “Μπότσαρη και Δελφών”. Σπούδασα Νομική στο Α.Π.Θ., μιλώ Αγγλικά και Γαλλικά, και είμαι πολύτεκνη μητέρα.
Το 1995 πρωτοεντάχθηκα σε συλλογικότητα: την Ένωση Πολιτών Θεσσαλονίκης για το Περιβάλλον και τον Πολιτισμό, με την οποία κέρδισα την εμπιστοσύνη των Θεσσαλονικέων με την οραματική ματιά για την πόλη μας.
Ως δικηγόρος συμμετείχα σε σημαντικές και νικηφόρες μάχες για το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής στην πόλη, το σταμάτημα της υποθαλάσσιας, την προστασία του μνημείου του Αλλατίνη από την τσιμεντοποίηση, την αποτροπή της οικοπεδοποίησης του δάσους του Κισσου και του ρέματος των 40 Εκκλησιών, την αναστολή της άδειας που σκανδαλωδώς, είχε εκδώσει ο Δήμος Θεσσαλονίκης για το Bungalow White είναι μόνο μερικές από τις γνωστές μάχες που κερδηθήκαν καθώς και κάποιες άλλες ίσως λιγότερο γνωστές αλλά σημαντικές διεκδικήσεις των κατοίκων της Θεσσαλονίκης. Συμμετείχα στα κινήματα της πόλης από την δεκαετία του ’90 και υπήρξα μέλος του Legal Team, κατά την διάρκεια της συνόδου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Θεσσαλονίκη το 2003, γνωστή για την δράση της σε κινήματα για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Δραστηριοποιήθηκα στο θέμα της Χαλκιδικής, συνδράμοντας τον αγώνα των κατοίκων της ενάντια στην εξόρυξη χρυσού από το 2010. Είμαι μέλος της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και συμμετέχει στη NAFTHA, ή αλλιώς την “Άμεση Πράξη ενάντια στην φασιστική βία στην Θεσσαλονίκη”. Έχω διατελέσει μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας των Οικολόγων Πράσινων κι εκπρόσωπος τύπου του κόμματος στην περίοδο 2010-2012.

Ποια στοιχεία του χαρακτήρα σας θεωρείτε ως πιο σημαντικά για την άσκηση των καθηκόντων ενός Δημάρχου;

Για την άσκηση των καθηκόντων ενός Δημάρχου απαιτείται πρώτα και πάνω από όλα μια ομάδα ανθρώπων με διάθεση και όραμα, που μπορεί να επικοινωνεί σε σχέσεις ισότητας και ελευθερίας, για να διεκδικεί στη βάση ενός άλλου μοντέλου διοίκησης, συλλογικού, όχι προσωποκεντρικού.
Για να ασκήσει κανείς δημαρχιακά καθήκοντα πρέπει να ζει μέσα στην πόλη, να βιώνει τα προβλήματά της, να ακούει τους πολίτες της, να συνδράμει στις πρωτοβουλίες και τα κινήματα πολιτών, για να ξέρει ποιος είναι οι πλέον αποτελεσματικές και κατάλληλες λύσεις.

Αυτό εγώ, ως πολίτης, το βίωσα. Είδα και αντιμετώπισα δημάρχους και υποψηφίους συμβούλους που απέκοψαν τον εαυτό τους από την κοινωνία και, κοιτώντας την από ψηλά, προσπάθησαν να της φορέσουν έναν κορσέ, που την εξανάγκαζε να ασφικτυά, να πνίγεται. Αυτό ήταν αποτέλεσμα της απόστασης και του ελιτισμού, με τον οποίο αντιμετωπίζουν οι κάθε λογής ηγέτες –όπως και η σημερινή δημοτική αρχή- την πόλη. Αυτήν την αλαζονική απόσταση θέλω να αντιμετωπίσω. Και έχω το πείσμα να το κάνω.
Μια καλή ακροάτρια με πείσμα, που δεν υπόσχεται περισσότερα από αυτό που μπορεί να κάνει, λοιπόν.

Αν ως απλός ψηφοφόρος είχατε να διαλέξετε – αυστηρά – μεταξύ «ικανότητας» και «ήθους», ποιο από τα δύο προσόντα θα βάραινε στην τελική σας κρίση και γιατί;

Εδώ θα μπορούσα να σου απαντήσω με την πλατωνική ρήση “πάσα επιστήμη χωριζομένη αρετής πανουργία ου σοφία”.
Δεν θα υιοθετούσα ποτέ αυτή την μακιαβελλική λογική που θέλει τον σκοπό να αγιάζει τα μέσα. Ο τρόπος με τον οποίο διεκδικείς τα πράγματα, διαμορφώνει και το αποτέλεσμα, στο οποίο φτάνεις.
Πώς μπορείς να είσαι αποτελεσματικός αν είσαι ανήθικος, ανειλικρινής με τους πολίτες; Αυτό συμβαίνει μόνο σε πολιτικούς που θέλουν να αποφύγουν τους πολίτες, που έχουν πράγματα να κρύψουν, ατζέντες και συμφωνίες σε βάρος των πολιτών.
Εμείς θέλουμε να χτίσουμε μια σχέση συνεργασίας με τους πολίτες, με τις συλλογικότητες, γιατί από εκεί προερχόμαστε. Από κάτω. Και αυτό μας έχει εξοπλίσει με την ικανότητα που προσφέρει η γνώση των κοινωνικών προβλημάτων και με το ήθος και την ειλικρίνεια εκείνη, που απαιτείται για μια σχέση ίσης ελευθερίας.

Με δεδομένη την απαξίωση των κομμάτων από τους πολίτες, παρατηρείται στις τρέχουσες εκλογές μια έντονη τάση «ανεξαρτητοποίησης» των υποψηφίων. Θεωρείτε αυτή την τάση υγιή, ότι κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση ή όχι;

Άλλη μια λαϊκή σοφία μας λέει πως σε καιρούς χαλεπούς κάποιοι βαπτίζουν την ανάγκη φιλοτιμία. Δεν μπορώ να κρίνω ως υγιές το φαινόμενο μιας κατ’ επίφαση ανεξαρτητοποίησης. Ανεξαρτησία σημαίνει βούληση να θέσεις την προσωπική σου ατζέντα λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα προβλήματα των πολιτών και να μην υιοθετείς μια έξωθεν οριζόμενη πολιτική σε πλήρη συστοιχία με το κυβερνητικό κέντρο.
Όσο και αν χτίζεις με τη συνδρομή των μέσων και της άγνοιας, το προφίλ του ανεξάρτητου και του υπερκομματικού, οι ιδέες σου, τα λόγια σου, σε προδίδουν.
Άλλωστε μην ξεχνάτε πως όλα αυτά τα οριακής συνταγματικότητας νομοθετήματα της τελευταίας στιγμής (κατάργηση διάταξης που απέκλειε τη συμμετοχή του νυν δημάρχου, αύξηση του αριθμού των υποψηφίων στους δημοτικούς και περιφερειακούς συνδυασμούς, διαίρεση δήμων του Καλλικράτη) προς όφελος ορισμένων “ανεξάρτητων” υποψηφίων προτάθηκαν.

Πιστεύετε ότι η εξάρτηση της τοπικής αυτοδιοίκησης από την κεντρική εξουσία, λύνει ή δημιουργεί προβλήματα και σε ποιο βαθμό θα τη χαρακτηρίζατε «αποτελεσματική συνεργασία»;

Η κεντρική εξουσία έχει τα δικά της άλυτα προβλήματα που μεταθέτει και στους δήμους. Και οι δήμοι με τη σειρά τους αποκτούν ένα άλλοθι για να δικαιολογήσουν την ανικανότητά τους. Μια ανικανότητα πίσω από την οποία κρύβεται η εμμονή να παραμείνει ο δήμος προσκολλημένος στους κεντρικούς μηχανισμούς.
Πετάνε σαν φλεγόμενη ράβδο την ευθύνη στο κράτος, τις κλειστές στρόφιγγές του, την απαξίωση των δήμων. Ναι, αυτό είναι μια πραγματικότητα, όμως οι ίδιοι δεν αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, για να δημιουργήσουν μόνοι τους τις συνθήκες μιας καλλίτερης ζωής για τους πολίτες.

Αυτά που η κεντρική εξουσία προσφέρει, είναι μια γιγαντιαία, αναποτελεσματική γραφειοκρατία, ένας λαβύρινθος νόμων και αποφάσεων.
Εμείς προκρίνουμε κάθε προσπάθεια αποκεντροποίησης. Κάθε πρωτοβουλία που έρχεται αγνά και αυθεντικά από κάτω και στοχεύει στην αλλαγή που έρχεται από τον πολίτη, όχι από τον πολιτικό.

Ως πολιτιστικό σάϊτ, δεν μπορούμε παρά να εστιάσουμε στο θέμα «πολιτισμός». Για σάς αυτή η έννοια περιορίζεται στα αμιγώς πολιτιστικά δρώμενα ή εκτείνεται ευρύτερα;

Πολιτισμός δεν είναι μόνο η τέχνη στα στενά όρια που μπορεί να θέτει ένας απλός ορισμός. Πολιτισμός είναι οι μνήμες της πολύχρωμης, πολύοσμης, μαρτυρικής ιστορίας της πόλης. Πολιτισμός είναι η συγκολλητική εκείνη ουσία που συνθέτει τις σήμερα ατομοκεντρικές, μοναχικές, φυγόκεντρες ψηφίδες ενός μωσαϊκού.
Πολιτισμός είναι ο τρόπος που μιλάμε, περπατάμε, αλληλεπιδρούμε. Είναι η ένταση με την οποία επικοινωνούμε.
Πολιτισμός είναι μια κίνηση, όχι μια κατάσταση. Είναι η προϋπόθεση για μια Θεσσαλονίκη αλλιώτικη στον κόσμο. Μια προϋπόθεση και όχι μια πολυτέλεια.Το δικό μας πρόγραμμα για τον πολιτισμό έχει τρία σκέλη.
Τον πολιτισμό που μπορεί να καταστήσει την Θεσσαλονίκη εναλλακτική πολιτιστική πρωτεύουσα των Βαλκανίων, την αξιοποίηση όλου αυτού του τεράστιου πολιτιστικού πλούτου της πόλης, με την παραχώρηση χώρων σε ομάδες δημιουργίας, την τέχνη στα σήμερα θλιβερά μας σχολεία,
και τέλος τον πολιτισμό στην καθημερινότητα του πολίτη, ως βάση για τη ανασύνθεση της κοινωνίας και την επανάκτηση του δημόσιου χώρου.

Μιλώντας για τον «πολιτισμό της καθημερινότητας» ενός δημότη, μπορείτε να απαριθμήσετε και να αξιολογήσετε συγκεκριμένα πράγματα που τον σηματοδοτούν;

Στην Θεσσαλονίκη ο δημόσιος χώρος πλήττεται, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, από ένα διαρκώς εντεινόμενο κοινωνικό αίσθημα απαξίωσης. H εχθρική σχέση του πολίτη μαζί του είναι χρόνια και αμφίδρομη. Οι αιτίες γι’ αυτό πολλές.
Η απαξιωτική λειτουργία του κράτους και των θεσμών, η έλλειψη της κοινωνικής συνοχής, η αδιέξοδη εσωστρέφεια, η αδυναμία μιας αδρανούς δημοτικής αρχής, η εντύπωση της τέχνης ως μια πολυτέλεια για λίγους που λαμβάνει χώρα σε αποστειρωμένους χώρους, η αντίληψη μιας μοριακής ζωής που θεωρεί το δημόσιο χώρο απλά ως μια υποχρεωτική διαμεσολάβηση ανάμεσα στο σπίτι και τον χώρο εργασίας του, που πρέπει απαθώς να διαβεί, είναι όλα τα στοιχεία αυτού του ζοφερού πίνακα.
Η ανάκτηση του δημόσιου χώρου, η κατοίκησή του από τον πολίτη με όρους συλλογικότητας, εμπιστοσύνης, δημιουργικότητας αποτελεί ένα εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα.
Εμείς προερχόμαστε από αυτά τα κινήματα, των πεζών, των ποδηλατών, των πιο ήρεμων ρυθμών, της τέχνης στον δρόμο, στα σχολεία, στις γειτονιές και αυτά ενισχύουμε.

Σε αυτόν τον «καθημερινό πολιτισμό», σε ποιο ποσοστό ενδεικτικά αντιστοιχεί η ευθύνη του Δήμου και σε ποιο του δημότη; Πόσο καθοριστική είναι η συμμετοχή του;

Τα βήματα που πρέπει να γίνουν απαιτούν τη σύγκρουση με μια χρόνια, εμπεδωμένη νοοτροπία που συντηρείται με τη συνενοχή μιας συντηρητικής μερίδας πολιτών και της αδρανούς δημοτικής αρχής που τόσο αλαζονικά και ισοπεδωτικά χαρακτηρίζει τους Θεσσαλονικείς «χωριάτες»
Και όμως μια δημοτική αρχή, που δε θα αρκείται σε εξαγγελίες, μα θα προβαίνει σε πράξεις, μπορεί να δημιουργήσει τις συνθήκες για αυτή την αλλαγή, ακριβώς γιατί είναι τόσο κοντά στον πολίτη. Δεν είναι μια απρόσωπη αρχή, όσο και αν προσπαθούν να την κάνουν τέτοια.

Ποια είναι η γνώμη σας αντικειμενικά, για το γενικότερο πολιτιστικό επίπεδο των Θεσσαλονικέων, είτε με την ευρεία, είτε με την στενότερη έννοια;

Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη που συγκρούεται. Δεν είναι μια πόλη με ίδιους ανθρώπους, και εμένα δεν μου αρέσει να μιλώ με τη λογική του «μέσου όρου», του «μέσου πολίτη».
Εγώ στήριζα, στηρίζω και θα στηρίζω, όλες αυτές τις υπέροχες συλλογικότητες, που ανθίζουν, διεκδικούν τον δημόσιο χώρο, μια καθαρή πόλη, μια σχέση αλληλεγγύης. Αυτές οι αυτό-οργανωμένες πρωτοβουλίες οι οποίες συνεχίζουν να προσπαθούν, δίχως να τους παρέχεται ούτε η στοιχειώδης βοήθεια από την απόμακρη αυτή δημοτική αρχή.

Η Θεσσαλονίκη χαρακτηριζόταν πάντα, λόγω ιστορικών συγκυριών, ως πόλη με «πολυπολιτισμική» κουλτούρα. Ισχύει αυτό σήμερα, βλέπετε αυτή την δημιουργική διαφορετικότητα στη σύγχρονη κουλτούρα της;

Η Θεσσαλονίκη έχασε τον πολυπολιτισμικό της χαρακτήρα, επειδή κλείστηκε για χρόνια στον εαυτό της, καλλιέργησε φοβικά σύνδρομα στους πολίτες της, αρκέστηκε σε εξαγγελίες, που χάιδευαν τα αυτιά των νοσταλγών μιας μεγάλης πόλης.
Σταδιακά, δειλά, το κλίμα αυτό βλέπω πως αλλάζει. Οι πολίτες παίρνουν πρωτοβουλίες, γνωρίζουν τον ιστορικό πολυπολιτισμικό χαρακτήρα της πόλης.
Η Θεσσαλονίκη μπορεί να ξαναβρεί αυτή την χαμένη θέση στον κόσμο, αρκεί να δώσει έμφαση στον πολιτισμό της και όχι σε φιλόδοξα οικονομικά σχέδια, που μένουν σχέδια.
Η συνομωσία αυτή γεωγραφίας και ιστορίας, δίνει στην πόλη τη δυνατότητα να γίνει μια εναλλακτική πολιτιστική πρωτεύουσα των Βαλκανίων, μια «προσφυγούπολη» καλλιτεχνών, που θα παρέχει «διαβατήριο» σε κάθε πρωτοπόρο και δημιουργό.

Στις συνήθεις περιπτώσεις αδράνειας και απροθυμίας των δημοτών για συμμετοχή σε δράσεις, σκέφτεστε κάτι πέρα από τις γνωστές, αλλά αδιάφορες καμπάνιες, για να πετύχετε την ενεργοποίηση / ευαισθητοποίηση;

Αποφασίσαμε να ονομάσουμε τον συνδυασμό μας «Γειτονιές σε δράση», γιατί απλά η φιλοσοφία μας προστάζει να σκεφτούμε παγκόσμια και να πράττουμε τοπικά.
Οι γειτονιές, αυτές είναι ο πυρήνας της αλλαγής. Οι σχέσεις των ανθρώπων με τις γειτονίες τους είναι στενές. Και εμείς τους καλούμε να αυτό-οργανωθούν και να βελτιώσουν τις συνθήκες ζωής τους σε αυτές.
Δεν αναλωνόμαστε σε μεγαλοπρεπείς δηλώσεις και φιέστες, που σαν πυροτεχνήματα , χάνονται αυτοστιγμεί. Βρίσκουμε τον συλλογικό εκείνο χώρο, που η δράση μπορεί να καρποφορήσει, αν σπείρουμε τις ιδέες μας. Και αυτός ο χώρος είναι η γειτονιά.

Όσον αφορά στα πολιτιστικά δρώμενα, θεωρείτε ότι η πόλη καλύπτεται επαρκώς ή υπάρχουν τομείς με σοβαρές ελλείψεις και πού οφείλεται κατά τη γνώμη σας αυτό;

Υπάρχουν ελλείψεις σοβαρές που οφείλονται στην άποψη που παρουσιάζει τον πολιτισμό ως πολυτέλεια. Αυτό οδήγησε ακριβώς την πόλη σε μια εσωστρέφεια, σε μια άγνοια του ιστορικού παρελθόντος, σε μια παρακμή και επέτρεψε σε πολιτικούς να αποφασίζουν για τον πολιτισμό, ως ένα προϊόν που άλλοτε κόβεται και άλλοτε ευεργετείται κακότεχνα.
Υπάρχουν στην πόλη μας φεστιβάλ, που αποτελούν πρότυπο, μα δεν μεριμνά κανείς για την προστασία τους, ιδιαίτερα τώρα εν μέσω κρίσης. Σας θυμίζω τα τελευταία γεγονότα με το Φεστιβαλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Εμείς προτείνουμε την προστασία των ήδη υπαρχόντων φεστιβάλ, αλλά και τη δημιουργία νέων, όπως το Φεστιβάλ Ποίησης “Ναζίμ Χικμέτ” και το φεστιβάλ καλλιτεχνικής παραγωγής της απανταχού εβραϊκής διασποράς Ο πολιτισμός είναι ο τρόπος που ζούμε και δημιουργούμε.

Με ποια κριτήρια θα ορίζατε την «ποιότητα» μιας πολιτιστικής εκδήλωσης του Δήμου και με ποια την επιτυχία της; Πόσο σχετίζεται το αποτέλεσμα με το κόστος;

Θα την όριζα ως εξής. Σύμφωνα με το κατά πόσο ενεργοποίησε τη συμμετοχή καλλιτεχνών και πολιτών, δίχως να πνίξει και να καπελώσει αυτή τη δημιουργικότητα.
Ο δήμος αυτό που πρέπει να κάνει αρχικά είναι να μην εμποδίζει και έπειτα να διευκολύνει την δημιουργία. Σήμερα η δημιουργία είναι μια πηγή δόξας και χρήματος, σύμφωνα με την οποία θα κριθεί μια πετυχημένη δημοτική αρχή.
Όχι. Ο δήμος πρέπει να επιτρέπει στην δημιουργία να ανθίζει με την περιποίηση των πολιτών, δίχως να διαμεσολαβεί ο ίδιος, παρα μονάχα για να παρέχει ότι χρειάζεται, δίχως να αποσκοπεί σε ιδιοτελή αντίδωρα.

Ο πολιτισμός ήταν και είναι πάντα ο πλέον αδικημένος οικονομικά τομέας σε επίπεδο κρατικού προϋπολογισμού. Το συμμερίζεστε ως ρεαλιστική άποψη, ειδικά σε δύσκολες εποχές μνημονίου;

Ο πολιτισμός δεν είναι προϊόν, για το οποίο αποφασίζουν, άλλοτε περικόπτοντάς το και άλλοτε ευεργετώντας το κακότεχνα και υστερόβουλα.

Η πόλη διαθέτει ένα αξιόλογο δυναμικό ανθρώπων στον πολιτιστικό τομέα που μπορεί να κάνει σημαντικά πράγματα. Αν το πιστεύετε, πώς σκέφτεστε να τους συνδράμετε ουσιαστικά ως Δήμος;

Το απάντησα παραπάνω.

Σας ευχαριστούμε θερμά, καλή σας επιτυχία.

Πηγή

Συνέχεια

Μαχόμαστε κόντρα σε κάθε λογική που μετατρέπει συλλογικά αγαθά σε μαθηματικές εξισώσεις

_MG_1276_eleanna

Στο πλαίσιο του αφιερώματος του alterthess.gr για τις αυτοδιοικητικές εκλογές του Μαΐου, φιλοξενείται συνέντευξη της Ελεάννας Ιωαννίδου, επικεφαλής της δημοτικής κίνησης «Γειτονιές σε Δράση – Οικολογία, Αλληλεγγύη, Πολιτισμός».

Σε εξέλιξη βρίσκεται στο πλαίσιο των κυβερνητικών σχεδιασμών η ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ και του λιμανιού της Θεσσαλονίκης. Ποια είναι η στάση σας απέναντι σε αυτά τα σχέδια;

Η διαρκής και χρόνια συμμετοχή μας στα κινήματα ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις των δημοσίων αγαθών και του δημόσιου χώρου είναι μια εύγλωττη απάντηση στην ερώτησή σας. Εμείς τασσόμαστε και μαχόμαστε κόντρα σε κάθε λογική που μετατρέπει συλλογικά αγαθά, συστατικά για μια αξιοπρεπή ζωή, σε μαθηματικές εξισώσεις, στατιστικούς πίνακες και φιλέτα. Είναι η άλλη άποψη που έχουμε για το περιεχόμενο της λέξης “ανάπτυξη” αυτό που διαφοροποιεί τη στάση μας.

Η οικονομία δεν είναι αριθμοί και εξισώσεις, δεν είναι ένας σκοπός για την επίτευξη του οποίου θυσιάζεται το περιβάλλον και ο άνθρωπος. Είναι μια κατασκευή, ένα εργαλείο, που πρέπει να τεθεί στην υπηρεσία του ανθρώπου και της κοινωνίας.

Το τελευταίο διάστημα ο δήμος Θεσσαλονίκης αντιμετωπίζει μία «αποψίλωση» του προσωπικού λόγω διαθεσιμότητας. Τι στάση θα κρατήσετε σε σχέση με την επιμονή της κυβέρνησης να μειώσει το προσωπικό των δήμων;

Είμαστε αντίθετοι στη μείωση του προσωπικού του δήμου, γιατί ανοίγει την πόρτα για την περαιτέρω απαξίωση του δημόσιου χαρακτήρα της λειτουργίας του και συνεπακόλουθα την απαξίωση των συλλογικών αγαθών. Με τη συστηματική αποψίλωση του προσωπικού σε βασικές λειτουργικές αρμοδιότητες του Δήμου, όπως τους σχολικούς φύλακες ή στην καθαριότητα, κάποια στιγμή θα φτάσουν να μας πουν πως πρέπει να ιδιωτικοποιηθούν μέχρι και τα δημοτολόγια. Γιατί, όμως, συντελείται αυτή η αποψίλωση; Γιατί όταν καταργήθηκε π.χ. η δημοτική αστυνομία δεν ξεσηκωθήκαμε όλοι και όλες, για να την διεκδικήσουμε, ως απαραίτητο φύλακα του δημόσιου χώρου στην πόλη; Γιατί, όσο υπήρχε, δεν ήταν αποτελεσματική. Γιατί κάποιοι φρόντισαν να δημιουργήσουν και να συντηρήσουν τους μηχανισμούς που δεν θα την άφηναν να κάνει τη δουλειά της με τρόπο που να την καταστήσει πολύτιμη για την πόλη μας. Γι αυτό, πρώτα από όλα, διεκδικούμε ένα Δήμο με κοινωνικό έλεγχο σε κάθε λειτουργία του, έναν Δήμο που θα αξιοποιεί στο μέγιστο και δεν θα απαξιώνει τους ανθρώπους του, ένα Δήμο που θα λειτουργεί για όλες και όλους διάφανα και όχι πελατειακά και, φυσικά, ένα Δήμο που δεν θα αφήνει χώρο για εργοδότες σαν της Κούνεβα.

Στα μεγάλα προβλήματα που θα κληθείτε να αντιμετωπίσετε ως δήμαρχος Θεσσαλονίκης, εάν εκλεγείτε, είναι αυτό της καθαριότητας. Ποια είναι η στρατηγική διαχείρισης των σκουπιδιών σύμφωνα με το πρόγραμμά σας;

Ένα πρόβλημα, του οποίου η λύση ήταν από τις βασικές εξαγγελίες της “Πρωτοβουλίας”, και παρατηρούμε διαρκώς να εντείνεται. Βασική προϋπόθεση για να λύσεις το πρόβλημα αυτό είναι το πείσμα, η απόφαση να το λύσεις. Δεν μπορείς να το αντιμετωπίζεις καιροσκοπικά, ως απλά ένα ακόμα “θα”. Το δικό μας πρόγραμμα είναι σαφές. Μείωση των σκουπιδιών, διαλογή στην πηγή, ανακύκλωση και διαχωρισμός στο σπίτι, αύξηση των κάδων και των μηχανισμών περισυλλογής τους, κομποστοποίηση στη γειτονιά (να έχουμε λίπασμα για τις γλάστρες, τις ενοποιημένες πρασιές μας και -γιατί όχι;- τις πράσινες ταράτσες μας), εφαρμογή της αρχής “πληρώνω όσο πετάω” και, κυρίως, κοινωνικός έλεγχος. Είμαστε κάθετα αντίθετοι στην καύση των σκουπιδιών. Είναι ακριβή, ρυπογόνα, ξεπερασμένη.

Ένα μεγάλο ποσοστό των πολιτών της Θεσσαλονίκης ζει κάτω από το όριο της φτώχειας ως αποτέλεσμα των μνημονιακών πολιτικών. Ποια μέτρα θα πάρετε αν εκλεγείτε δήμαρχος για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης;

Η τοπική αυτοδιοίκηση δίνει τη δυνατότητα σε μια δημοτική αρχή που έχει τη διάθεση να ακούσει αλλά και να δράσει – μια αρχή που έχει προκύψει από τη βάση και δεν έχει επιβληθεί από τα πάνω – να είναι δίπλα στον πολίτη και να στηρίξει εγχειρήματα αλληλεγγύης, αποτελώντας προστατευτικό ανάχωμα ακόμα και σε καταστροφικές κυβερνητικές πρακτικές και αποφάσεις.

Εμείς προτείνουμε τη δημιουργία μιας ομάδας καταγραφής των ανθρώπων που βρίσκονται σε ανάγκη, τη παραχώρηση κτιρίων για τη δημιουργία αυτό-οργανωμένων χώρων αστέγων, φυσικά με όρους διαφάνειας. Είναι παράλογο σε μια πόλη, όπου υπάρχουν τόσα πολλά εγκαταλειμμένα κτήρια, να υπάρχουν τόσοι άστεγοι.

Επίσης, στήριξη των αυτοδιαχειριζόμενων αλληλέγγυων δομών υγείας, όπως το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης, όχι υποκαθιστώντας τα, αλλά ενισχύοντας με διαφάνεια την δομή τους με υλικοτεχνική υποδομή, δικτύωση, στέγαση, κλπ. Στόχος να αυτοοργανωθούν από τα κάτω κοινωνικά ιατρεία αλληλεγγύης πρώτα στα Διαμερίσματα και μετά σε κάθε γειτονιά.

Αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας με τη δημιουργία “τράπεζας ενέργειας” για τις ευπαθείς ομάδες με εξοικονόμηση στα (επί του παρόντος) σπάταλα κτίρια του Δήμου και έσοδα από πράσινη ενέργεια από τις ταράτσες τους. Ταυτόχρονα, στήριξη σε συνεργατικές επιχειρήσεις ανέργων για την παραγωγή πράσινης ενέργειας μέσα στην πόλη και την ανακύκλωση. Πάντα με διαφάνεια, για να μην εμφιλοχωρήσει κι εκεί το πελατειακό σύστημα.

Συνεργατικά κυλικεία στα σχολεία, που θα φροντίζουν κανένα παιδί να μην μένει χωρίς φαγητό το πρωί, με άμεση αναδιανομή των εισπράξεων υπέρ των οικονομικά αδυνάτων.

“Φαγώσιμα” υπερτοπικά πάρκα, “φαγώσιμα” πανεπιστημιακά άλση: ενίσχυση των περιαστικών καλλιεργειών, φύτευση των ελεύθερων χώρων των πρώην στρατοπέδων και των πανεπιστημίων με οπωροφόρα. Σύστημα κινήτρων σε εστιατόρια που παρέχουν δωρεάν γεύματα σε ειδικό τραπέζι για ευπαθείς ομάδες.

Μέριμνα για την ψυχική υγεία του πληθυσμού, ιδίως των παιδιών, με έμφαση στις εθελοντικές ομάδες ψυχολογικής στήριξης με εργαλεία την τέχνη και τον πολιτισμό.

Και, φυσικά, τράπεζες χρόνου στη βάση της γειτονιάς. Απάντηση στην κρίση δεν μπορεί παρά να είναι η αλληλεγγύη. Ο Δήμος οφείλει να δημιουργήσει τις συνθήκες, για να λειτουργήσει ο δημόσιος χώρος και η κοινότητα ως δίχτυ ασφαλείας για όσους και όσες χάνουν το έδαφος κάτω από τα πόδια τους.

Ποια πόλη θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο για τη Θεσσαλονίκη κατά την άποψή σας και γιατί;

Πόλεις-πρότυπα υπάρχουν μόνο στο “simcity”. Η ίδια η συγκέντρωση πολλών ανθρώπων σε πόλεις δημιουργεί τέτοια επιβάρυνση στα οικοσυστήματα, όπου φιλοξενείται, που μόνο στη μείωση της βλάβης στο περιβάλλον μπορούμε να στοχεύσουμε.

Η αστικοποίηση είναι αναπόφευκτο σημείο των καιρών. Εγώ, για το δικό μου simcity, αντλώ πρότυπες μεθόδους διαχείρισης από όλες τις πόλεις του κόσμου. Ως βάση κρατώ την πολυχρωμία της πόλης μας, της Θεσσαλονίκης, αλλά με την προσπελασιμότητα της Βιέννης, τη ρυμοτομία του Βανκούβερ, την κοινωνική αυτοοργάνωση της Μαριναλέντα, τους αστικούς λαχανόκηπους, τις τράπεζες χρόνου και τα ανταλλακτικά δίκτυα της Βαρκελώνης, το πάντρεμα της ιστορίας με το σήμερα της Φλωρεντίας, τις συγκοινωνίες του Τορόντο, την ενεργειακή αυτάρκεια του Γκίσινγκ, και την κοινωνική διαχείριση των απορριμμάτων της Αμβέρσας.

Συνέχεια