με ζωντανή οικονομία

ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

Για την πόλη της Θεσσαλονίκης ο τουρισμός αποτελεί βασική πηγή εσόδων, αλλά με μεγάλα περιθώρια βελτίωσης. Οι προτάσεις μας για τον τουρισμό στηρίζουν ένα μοντέλο ήπιας ανάπτυξης.  Στόχοι μας είναι:

Το μεγαλύτερο πρόβλημα σήμερα εντοπίζεται ακριβώς στις κακές εντυπώσεις: οι επισκέπτες σήμερα βρίσκουν μια αφιλόξενη πόλη με φιλόξενους ανθρώπους. Τα προβλήματα λειτουργικότητας της πόλης που κάνουν αφόρητη την ζωή μας, κάνουν δύσκολη και την ζωή των τουριστών, με πιο ενδεικτικά το κυκλοφοριακό, την ατμοσφαιρική ρύπανση, τα σκουπίδια και την γενικότερη εικόνα εγκατάλειψης της πόλης, στο κέντρο κι ακόμα περισσότερο έξω από αυτό. Δεν μπορούμε να επενδύσουμε στον τουρισμό, εάν δεν επενδύσουμε άμεσα στην ποιότητα ζωής.

Η πλειοψηφία των επισκεπτών παραμένει λίγες ημέρες στην πόλη ένεκα των λόγων της άφιξης τους στην Θεσσαλονίκη. Ας δούμε μερικές κύριες κατηγορίες των επισκεπτών μας:

Η αύξηση των ημερών παραμονής προϋποθέτει κατευθύνσεις όπως:

και βέβαια προϋποθέτει μια πόλη καθαρή και λειτουργική, όπως αναφέραμε παραπάνω.

Διεύρυνση των αγορών – αντιμετώπιση της εποχικότητας

Οι Γειτονιές σε δράση δεν παραγνωρίζουμε τις προσπάθειες της απερχόμενης διοίκησης να εντάξει την πόλη στους τουριστικούς προορισμούς, προσπάθεια που πρέπει να συνεχιστεί, ενισχύοντας την εικόνα της Θεσσαλονίκης ως προορισμού στις υπάρχουσες και να στοχεύσει και σε νέες αγορές. Έτσι θα αξιοποιηθεί και η δυναμική που δημιουργήθηκε τα τελευταία χρόνια με την αεροπορική σύνδεση της πόλης με εταιρείες χαμηλού κόστους. Η καθιέρωση της πόλης ως προορισμό city break, ειδικά προς τις αγορές της δυτικής Ευρώπης, προϋποθέτει καλά οργανωμένη προσφορά υπηρεσιών (από ιδιώτες, αλλά και τον Δήμο)  και την ανάδειξη της ταυτότητας της πόλης, μέσα από το καλλιτεχνικό της γίγνεσθαι. Στόχος είναι ο επισκέπτης να μπορεί να επισκεφτεί την Θεσσαλονίκη, γνωρίζοντας ότι όποτε κι αν επιλέξει να το κάνει, ακόμα ακόμα και τους χειμερινούς μήνες, θα υπάρχει μια σειρά γεγονότων που θα κάνουν την παραμονή του εδώ ενδιαφέρουσα κι ευχάριστη. Δεν πρόκειται για μια εύκολη και σύντομη διαδικασία: η καθιέρωση ως τέτοιος προορισμός απαιτεί μακροπρόθεσμη επένδυση, αξιοποίηση του δημιουργικότητας των ανθρώπων της πόλης, με υψηλή αισθητική, σύγχρονη αντίληψη και συνεπή πολιτική.

Στο πλαίσιο της ανάγκης των δράσεων, στις προτάσεις μας για τον πολιτισμό δίνουμε βαρύτητα στο κομμάτι της πολιτιστικής ταυτότητας της πόλης. Ενδεικτικά αντιγράφουμε από την αντίστοιχη ενότητα του πολιτισμού:

Θεσσαλονίκη – Κοιτίδα Πολιτισμών

Ο τουρισμός, μια υπόθεση που κρίνεται στις λεπτομέρειες:

Έχουμε ήδη αναφερθεί στη σημασία της γενικής δυσλειτουργικότητας της πόλης, αυτής που επηρεάζει κατοίκους κι επισκέπτες. Επιπλέον αναφερθήκαμε στο πως μπορεί να ενισχυθεί η εικόνα μας σε σημερινές αγορές με εθνικά/θρησκευτικα χαρακτηριστικά. Για να προσεγγίσουμε όμως συγκεκριμένες τάσεις  Πέρα από αυτό, οφείλουμε να επανεξετάσουμε τις υπηρεσίες μας και  να ικανοποιήσουμε με μια σειρά πολύμορφων δράσεων τις ιδιαίτερες ανάγκες που έχουν οι επισκέπτες σε τομείς όπως η μεταφορά στην πόλη από τα σημεία άφιξης, η μετακίνηση στην πόλη, η ξενόγλωσση σήμανση και οι χάρτες, η παροχή τουριστικών πληροφοριών, η πρόσβαση στα αξιοθέατα, η δυνατότητα ελεύθερης χρήσης wi-fi πέριξ αυτών και βέβαια η διαμονή και η διατροφή.

Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι δεν μπορούμε να προσδοκούμε σοβαρή αύξηση του ποδηλατικού τουρισμού (σημαντικό μερίδιο της ευρωπαϊκής τουριστικής αγοράς) εάν δεν συνδέσουμε με ποδηλατόδρομους τα σημεία άφιξης των επισκεπτών, τους χώρους διαμονής και τα τουριστικά αξιοθεάτα. Κι αυτά με ασφάλεια, σήμανση, πολυτέλειες που σήμερα απουσιάζουν.

Ο εκθεσιακός τουρισμός αποτελεί μια ιδιαίτερη επένδυση, καθώς από τους επισκέπτες του η πόλη προσδοκά την δημιουργία των νέων φανατικών της “απόδρασης στην Θεσσαλονίκη”. Κι εδώ, προϋπόθεση για να λειτουργήσει θετικά η εμπειρία των επισκεπτών, αλλά και η προσδοκόμενη “στόμα-με στόμα” διαφήμιση είναι η εύρυθμη λειτουργία της πόλης. Χαρακτηριστικό σε μαζικές εκθέσεις (βλ. AGROTICA  2014) είναι το πρόβλημα της μεταφοράς από και προς την Έκθεση, που γίνεται ταυτόχρονα και με την χρήση ιδιωτικών οχημάτων. Απαιτούνται κυκλοφοριακές ρυθμίσεις (π,χ, δακτύλιος) αυξημένη αστυνόμευση από την Τροχαία και μεταφορικές διευκολύνσεις (με λεωφορεία της έκθεσης που θα παραλαμβάνουν τους επισκέπτες από τα ξενοδοχεία ή περιφερειακά πάρκινγκ). Θέλουμε τους επισκέπτες να φεύγουν έχοντας, στον ελεύθερο τους χρόνο, ευχαριστηθεί την πόλη, τις ομορφιές της και την αγορά της κι όχι κορνάροντας φρακαρισμένοι στην Εγνατία.

Ένα άλλο δυναμικό κοινό που η πόλη δεν έχει υποδεχθεί είναι αυτό του τουρισμού κρουαζιέρας που διαρκώς αυξάνεται. Αποτελεί βέβαια ένα μοντέλο τουρισμού έντασης, όπως κι ο εκθεσιακός, ο οποίος όμως έχει την δυνατότητα να λειτουργήσει ως σημαντική τόνωση για την τοπική αγορά. Απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχή έκβαση μιας τέτοιας προοπτικης είναι η τήρηση βασικών όρων για την περιβαλλοντική ισορροπία της πόλης, όπως στο θέμα της διαχείρισης των απορριμάτων και γενικά η υιοθέτηση του κοινωνικού ελέγχου (με την συνεργασία παραγωγικών φορέων) στην διαχείριση του λιμανιού. Και για αυτό τον λόγο, οι Γειτονιές σε δράση, δηλώνουμε αντίθετες στην ιδιωτικοποίηση του λιμανιού της Θεσσαλονίκης.

Τέλος η ανάδειξη των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της πόλης αποτελεί για ακόμα μια φορά τον μοχλό για την προσέγγιση νέων αγορών. Δίπλα στην καλλιτεχνική δυναμική και το ιστορικό απόθεμα της, ο επισκέπτης μπορεί να ανακαλύψει τα υπόλοιπα “πετράδια” της: τον γαστρονομικό της πλούτο, τα παζάρια, τις μυρωδιές, τις στοές, τους κουλουρτζήδες και τους σαλεπιτζήδες. Πολλά από αυτά που εμείς σήμερα προσπερνάμε αδιάφορα.

Κοινωνική Οικονομία

Στόχος των γειτόνων είναι αρχικά να άρουν τα εμπόδια που προκαλούν τον κάθε είδους κοινωνικό αποκλεισμό, να δώσουν τη δυνατότητα πρόσβασης όλων των πολιτών στα δημόσια βασικά αγαθά, και να δημιουργήσουν θεσμούς αυτοθέσμισης και αυτό-οργάνωσης σε επίπεδο γειτονιάς ως βάσεις για την κοινωνική αλληλεγγύη (δείτε λεπτομέρειες στην σχετική κατηγορία).

Σήμερα, την εποχή της γρήγορης ανάπτυξης, του γρήγορου κέρδους, των ανήθικων μα νόμιμων οικονομικών πρακτικών και των τεράστιων αντιθέσεων, σήμερα που η οικονομία έχει αυτονομηθεί και χρησιμοποιεί- ενίοτε θυσιάζει- τον άνθρωπο, αντί να χρησιμοποιείται από και γι’ αυτόν, σήμερα την εποχή του στυγνού τεχνοκρατισμού όπου ο άνθρωπος είναι απλά ένας ακόμα αριθμός σε μια εξίσωση, μια μονάδα σε μια μακέτα, ο δήμος μπορεί να δημιουργήσει ένα προστατευτικό δίκτυ για τους πολίτες και να προάγει ένα εναλλακτικό μοντέλο ανάπτυξης χρησιμοποιώντας ένα πλήθος πρακτικών και μεθόδων παραγνωρισμένων και περιθωριοποιημένων στην Ελλάδα.

Είναι το μοντέλο της Κοινωνικής Οικονομίας για την ανάπτυξη των συνεταιρισμών, της συνεργατικής δράσης και των κοινωνικών επιχειρήσεων ως μια λύση στην κρίση, ως μία εναλλακτική και βιώσιμη στρατηγική μεταξύ του πελατειακού αναποτελεσματικού κρατισμού και της κερδοσκοπικής ιδιωτικής οικονομίας. Δεν αποτελεί μια μέθοδο ώστε να μειωθεί το κόστος εργασίας. Είναι ο δρόμος προς μια δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία, που ευνοεί την αυτοθέσμιση, και τη συλλογική οργάνωση.
Δεν είναι ουτοπική, αλλά αντιθέτως είναι αποτελεσματική, αποφέρει κοινωνικά, περιβαλλοντικά και οικονομικά οφέλη και λειτουργεί ευεργετικά για τους τόπους που την ακολουθούν. Μπορεί να αναζωογονήσει τομείς της οικονομίας, να επουλώσει κοινωνικές πληγές, να βοηθήσει την επανένταξη κοινωνικά αποκλεισμένων πληθυσμιακών ομάδων, να επαναδημιουργήσει την κοινωνική συνοχή, οδηγώντας μας προς μια περισσότερο κοινωνική, πράσινη και βιώσιμη κατεύθυνση.

Συγκεκριμένα προτείνουμε:

Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις

Είναι θέμα επιβίωσης να αναπτύξουμε νέες κοινωνικές δομές σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο και να ενισχύσουμε τις πρωτοβουλίες “από κάτω”. Επιθυμούμε οι ομάδες πολιτών να γίνουν οργανικό στοιχείο σε ένα συμμετοχικό οικοσύστημα. Οι Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις αφορούν συλλογικές προσπάθειες που έχουν ως αποκλειστικό σκοπό την κοινωνική ωφέλεια μέσω της παραγωγής αγαθών ή της παροχής υπηρεσιών συλλογικού και κοινωνικού χαρακτήρα. Αφορούν συνεταιριστικές πρωτοβουλίες που μπορούν να διασφαλίσουν μια ισόρροπη σχέση μεταξύ επιχειρηματικής στρατηγικής και κοινωνικών στόχων με πρωτοβουλίες. Βήματα προς την ενίσχυση των πρωτοβουλιών κοινωνικών συνεταιριστικών επιχειρήσεων.

– Πιέσεις προς τη δημιουργία υποστηρικτικού και ευέλικτου θεσμικού πλαισίου που να δίνει κίνητρο στις συνεταιριστικές οικονομικές πρωτοβουλίες, ως αντιστάθμισμα στις οξυμένες οικονομικές αντιθέσεις, που υπαγορεύουν την αλόγιστη «ανάπτυξη» σε βάρος του περιβάλλοντος και της κοινωνίας.

– Ολοκλήρωση του νομικού πλαισίου που διέπει την κοινωνική οικονομία, ώστε να περιλαμβάνει όλες τις νομικές μορφές, όχι μόνο τις ΚΟΙΝΣΕΠ

– Θέσπιση φορολογικών και οικονομικών κινήτρων για τις κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις

– Δικτύωση από τα κάτω των συνεταιριστικών επιχειρήσεων και δημιουργία εσωτερικών συμβουλευτικών και ελεγκτικών μηχανισμών.

– Σύνδεση του Δήμου, των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών , των Επιμελητηρίων, που θα αποσκοπεί στη δημιουργία ενός ευνοϊκού περιβάλλοντος για την ανάπτυξη και την περαιτέρω εδραίωση της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας με την υπογραφή ενός Συμφώνου Συνεργασίας.

– Ανάπτυξη οριζόντιων δράσεων, θεσμικού και μη χαρακτήρα, για την ανταλλαγή γνώσης και εμπειρίας με επιλεγμένες περιοχές του εξωτερικού όπου εφαρμόζονται ανάλογα προγράμματα ( Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Κοινωνικών Επιχειρήσεων Πρωτοβουλιών Απασχόλησης και Κοινωνικών Συνεταιρισμών, Euclid Network, Πανελλήνιο Παρατηρητήριο των Οργανώσεων της Κοινωνίας Πολιτών).

– Εφαρμογή ενός διαφανούς, αντικειμενικού, αξιοκρατικού και δημοκρατικού συστήματος στη βάση της λογιστικής, φορολογικής και ασφαλιστικής πολιτικής της κοινωνικής επιχείρησης.

– Ανάπτυξη συνθηκών ή αξιοποίηση ευκαιριών αμφίδρομου οφέλους μέσα από δημιουργία δικτύων ομοειδών επιχειρήσεων.

– Δημοσιότητα και πρόσβαση του ευρύτερου κοινού στην κοινωνική επιχείρηση, μέσα από τη δημιουργία δικτύων ενημέρωσης και χώρου συνάντησης των φορέων.

– Δημιουργία δικτύου κοινωνικών επιχειρήσεων που λειτουργούν με όρους δικαιοδόχου που καθοδηγεί και υποστηρίζει επιχειρηματικά τις υπόλοιπες κοινωνικές επιχειρήσεις, τις εφοδιάζει με συγκεκριμένα διακριτικά χαρακτηριστικά, προωθεί τα προϊόντα τους σε ενιαίο δίκτυο πωλήσεων και εφαρμόζει κοινή στρατηγική ανάπτυξης.

– Ανάπτυξη οριζόντιων δράσεων, θεσμικού και μη χαρακτήρα, για την ανταλλαγή γνώσης και εμπειρίας με επιλεγμένες περιοχές του εξωτερικού όπου εφαρμόζονται ανάλογα προγράμματα ( Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Κοινωνικών Επιχειρήσεων Πρωτοβουλιών Απασχόλησης και Κοινωνικών Συνεταιρισμών, Euclid Network, Πανελλήνιο Παρατηρητήριο των Οργανώσεων της Κοινωνίας Πολιτών).

– Αναζήτηση εναλλακτικών πηγών χρηματοδότησης και βιωσιμότητας που δεν εξαρτούν την επιτυχία των εγχειρημάτων από κρατικούς πόρους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι σε θέματα κοινωνικής ένταξης ή άλλες κοινωνικές υποδομές και υπηρεσίες απαλλάσσεται το κράτος από τις υποχρεώσεις του.

– Εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης (Δες παρακάτω το σχετικό κεφάλαιο).

Ενίσχυση της τοπικής Οικονομίας

Για την αμφίπλευρη ενίσχυση των τοπικών παραγωγών οικολογικών γεωργικών προϊόντων, όσο και για την βελτίωση της διατροφικής συνήθειας, προτείνουμε τη δημιουργία και ενίσχυση των κλειστών δικτύων διάθεσης όσο και των μόνιμων λαϊκών αγορών.

Κλειστά δίκτυα διάθεσης

Τα κλειστά δίκτυα διάθεσης δίνουν τη δυνατότητα στους παραγωγούς να παρέχουν τα προϊόντα τους σε σταθερή βάση σε μια ομάδα ανθρώπων και καταστημάτων, για ένα προσυμφωνημένο ποσό. Τα οφέλη μιας τέτοιας πρακτικής είναι κυρίως η αδιαμεσολάβητη σχέση παραγωγού καταναλωτή, η μειωμένη τιμή των προϊόντων, η σταθερότητα διάθεσης προϊόντων που αποκτά ο παραγωγός καθώς και η βελτίωση της διατροφικής συνήθειας και η ενίσχυση του τοπικού αγροτικού προϊόντος.

Μόνιμες λαϊκές αγορές

Η δημιουργία μόνιμου χώρου διάθεσης των τοπικών προϊόντων παρέχει οφέλη προς την ίδια κατεύθυνση. Μείωση του κόστος διαμεσολάβησης, ενίσχυση της τοπικής οικονομίας, βελτίωση των ορθών μεσογειακών διατροφικών συνηθειών.
Στην ίδια κατεύθυνση προτείνουμε τη δημιουργία μόνιμου χώρου διάθεσης και διαφήμισης τοπικών προϊόντων και τη δημιουργία συλλογικού φορέα ενημέρωσης των παραγωγών για νέες πρακτικές και μεθόδους.

Νέες Τεχνολογίες

Η Θεσσαλονίκη λόγων γεωγραφικής θέσης και ιστορίας, μπορεί να αποτελέσει μια “θερμοκοιτίδα” νέων τεχνολογιών, φιλικών προς το περιβάλλον, που έχουν ως επίκεντρό τους τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την αειφόρο ανάπτυξη. Μπορεί να βρεθεί στην πρωτοπορία ίδρυσης νέων μικρομεσαίων επιχειρήσεων υψηλής τεχνολογίας και λογισμικού, που θα αξιοποιούν δημιουργικά σε συνεργασία με το πανεπιστήμιο, το εξαίρετο και καλά εκπαιδευμένο νεανικό δυναμικό της, παράγοντας κυρίως υψηλής ποιότητας προϊόντα.
Η παραγωγή, διαχείριση και διανομή ενέργειας μπορούν να αποτελέσουν πεδία όπου ο ρόλος των συνεταιριστικών επιχειρήσεων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας μπορεί να είναι καίριος, όπως και η συμβολή τους στον απαραίτητο ενεργειακό ανασχεδιασμό.

Πηγές Χρηματοδότησης

Η σημερινή κρίση αποτελεί αναπόφευκτο δημιούργημα του τραπεζικού τυχοδιωκτικού κερδοσκοπίας. Οι συμβατικές τράπεζες φαίνεται να απορροφούν τον πλούτο που δημιουργείται στην πραγματική οικονομία. Η δυσχέρεια της δανειοδοσίας, η αμφίδρομη καχυποψία πολιτών και τραπεζών, η ανιδιοτελής και κοινωνικά καταστροφική πολιτική του τραπεζικού συστήματος, δημιουργούν ένα κλίμα οικονομικής στασιμότητας και παραλυσίας. Αυτή η στασιμότητα μπορεί να αντιμετωπιστεί με τη δημιουργία εναλλακτικών πηγών χρηματοδότησης.

Ηθικές τράπεζες

Ιδιαίτερης σημασίας κρίνεται ο τομέας των συνεταιριστικών τραπεζών. Η«ηθική τράπεζα» αποτελεί ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα που λειτουργεί αποτελεσματικά από τη δεκαετία του ’70 σε πολλές χώρες του κόσμου. Στόχος των ηθικών τραπεζών είναι η στήριξη ατόμων και ομάδων που αποκλείονται από το παραδοσιακό τραπεζικό σύστημα. Κριτήρια για τη δανειοδότηση είναι ο κοινωνικός και περιβαλλοντικός χαρακτήρας των επιχειρήσεων. Η τράπεζα παρέχει μικροπιστώσεις, αλλά και συμβουλευτικές οδηγίες για την δανειοδοτούμενη επιχείρηση. Δεν απειλούν, δεν εκβιάζουν, δεν κερδοσκοπούν, μα δημιουργούν συνθήκες συνεργασίας και διαλόγου.

Η Ηθική Τράπεζα Ιταλίας, η τράπεζα των Φτωχών της Ινδίας αποτελούν παραδείγματα για τον διαφορετικό ρόλος που μπορούν να διαδραματίσουν οι συνεταιριστικές τράπεζες στα θέματα ρευστότητας και ενίσχυσης της κοινωνικής οικονομίας . Οι συνεταιριστικές τράπεζες μπορούν να διαθέσουν το μεγαλύτερο μέρος των πόρων τους στην τοπική οικονομία και τις κοινωνικές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις και επιπλέον μπορούν να καλύψουν το κενό χρηματοδότησης των οικονομικών δραστηριοτήτων.

Ο δήμος μπορεί να κατασκευάσει τις κατάλληλες συνθήκες για τη δημιουργία μιας συνεταιριστικής τράπεζας, καλώντας φορείς, πολίτες και εθελοντικές ομάδες, να συμμετέχουν ως μέτοχοι και ελεγκτές των αιτημάτων, με διαδικασίες πλήρους ισότητας (ένας άνθρωπος –μια ψήφος, ανεξάρτητα από το κεφάλαιο που καθένας έχει επενδύσει) ενώ ο ίδιος θα μπαίνει εγγυητής για πρωτοβουλίες που ενισχύουν την τοπική οικονομία και παρέχουν ένα δίκτυο αντιμετώπισης του φαινομένου της ανεργίας.

Crowdfunding

To crowdfunding αποτελεί μια δημοκρατική μέθοδο χρηματοδότησης που παρακάμπτει τις κλασσικές οδούς, τις κρατικές επιχορηγήσεις, χρηματική υποστήριξη από επιχειρήσεις. Αφορά σε συλλογικότητες που αναζητούν μικρές χρηματοδοτήσεις για να ξεκινήσουν τις δημιουργικές ιδέες τους που σήμερα μένουν στα χαρτιά. Το crowdfunding, όμως, αποτελεί ωστόσο και ένα κίνητρο αλληλοεπίδρασης πολιτών και πόλης, ως ζωντανό κύτταρο μιας συμμετοχικής κοινωνίας.
O δήμος μπορεί να δημιουργήσει έναν θεσμό «crowdfunding», μια μηνιαία βραδιά, όπου νέα εγχειρήματα θα παρουσιάζονται ενώπιων όσων Θεσσαλονικέων θέλουν να συμμετέχουν στη βραδιά. Οι ιδέες που φαντάζουν πιο καινοτόμες, θα επιλέγονται και θα χρηματοδοτούνται από τα κέρδη των βραδιών.

Για μια αλληλέγγυα οικονομία χρειάζονται εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης που θα συμπληρώσουν ήδη υπάρχουσες, αλλά ανεπαρκείς, καλύπτοντας το μεγάλο χρηματοδοτικό κενό στην Ελλάδα. Θα πρέπει, όμως, να αρθούν όλα τα εμπόδια που δημιουργούν διακρίσεις εις βάρος της κοινωνικής οικονομίας και των συνεταιρισμών. Οι δήμοι μπορούν να πιέσουν, να βοηθήσουν, να ενισχύσουν θεσμούς κοινωνικής οικονομίας, στηρίζοντας πρωτοβουλίες και δίνοντας κίνητρα στους πολίτες και τις αυτό-οργανωμένες ομάδες της πόλης.