Τα νέα μας

Συνέντευξη της υποψήφιας δημάρχου Θεσσαλονίκης, Ελεάννας Ιωαννίδου, στο dubiumn.com

01

Αν έχεις ασχοληθεί με τα κινήματα για το Νερό, την εξόρυξη στην Χαλκιδική, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη διατροφή, τη μητέρα, τον Πολιτισμό δεν υπάρχει περίπτωση να μην γνωρίζεις την Ελεάννα.

Δικηγόρος δραστήρια και μαχητική, τη γνώριζαμε μέσα από την αρθρογραφία της και τη δράση της στην Χαλκιδική, όπου συνέδραμε τους κατοίκους στον αγώνα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού, τη συμμετοχή της στα κινήματα της πόλης. Τώρα τη γνωρίζουμε με μια ιδιότητα διαφορετική. Ως υποψήφια δήμαρχο της Θεσσαλονίκης με τον συνδυασμό “Γειτονιές σε δράση. Οικολογία Αλληλεγγύη Πολιτισμός.

Τί σε οδήγησε στην απόφαση να συνθέσεις το ψηφοδέλτιό σου και να κατέβεις για δήμαρχος της πόλης;

Δεν είχαμε ποιόν να ψηφίσουμε! Περιμέναμε ότι θα βρισκόταν ένας συνδυασμός να μας εκφράζει. Δεν βρέθηκε! Και γι’αυτό αποφασίσαμε να φτιάξουμε το δικό μας συνδυασμό. Έναν συνδυασμό που εισάγει ένα διαφορετικό μοντέλο πολιτικής. Όχι προσωποπαγές και αρχηγοκεντρικό, αλλά ένα συλλογικό εγχείρημα που λειτουργεί με όρους ισότητας και ελευθερίας, αμεσοδημοκρατικά και ξεκάθαρα. Είμαστε ενεργοί πολίτες που δεν μπορούσαμε να δεχτούμε ότι θα περιμένουμε ακόμα πέντε χρόνια για να αλλάξει η ζωή στην πόλη.

Ποιό είναι το προφιλ των ανθρώπων που συνθέτουν αυτό το ψηφοδέλτιο; Είναι συγκεκριμένης λογικής και νοοτροπίας; Κι αν ναι, ποιά είναι αυτή;

Διεκδικούμε χώρο για όλους και όλες. Οι περισσότερες είμαστε γυναίκες υποψήφιες δημοτικές σύμβουλοι. Όταν λέμε ότι είμαστε  ”γειτονιές σε δράση” όντως τα άτομα που συμμετέχουν είναι οι συνηθισμένοι γείτονες, μα με ασυνήθιστες ανησυχίες!
Έχουμε αρκετούς ανέργους στην ομάδα, όπως και έναν άνθρωπο που φιλοξενείται (δεν έχει σπίτι). Έχουμε αρκετούς μετανάστες, άλλους που είναι εδώ από άλλες χώρες της Ευρώπης ή από την Αλβανία. Έχουμε κι έναν άνθρωπο που έχει φύγει από τη Θεσσαλονίκη και συμμετέχει μέσω skype. Είναι μετανάστης στο Λονδίνο, νέος και δραστήριος πολιτικά κι αποφασισαμε να κάνουμε αυτό το τόλμημα.
Είμαστε άνθρωποι που έχουμε καταρρίψει τις αυθεντίες και έχουμε αποφασίσει να αναλάβουμε τον αυτοκαθορισμό της ζωής μας.

Ποιές κοινές ανησυχίες σας ώθησαν να βρεθείτε στον ίδιο χώρο;

Το ότι δεν θέλουμε να περιμένουμε από τους άλλους για να φτιάξουμε τη ζωή μας, θέλουμε να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας. Είμαστε άνθρωποι που έχουμε δοκιμάσει το πως είναι να οργανώνεσαι σε συλλογικότητες, άνθρωποι που προερχόμαστε από συλλογικότητες, άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο. Έχουμε συνειδητοποιήσει ότι το να μπορείς να συνυπάρχεις και να δημιουργείς θετικά είναι κάτι εφικτό και κάτι για το οποίο δεν χρειάζονται ούτε ιδιαίτερα χρήματα όπως μας έλεγαν μέχρι τώρα και οι άλλοι υποψήφιοι (όλοι οι δήμαρχοι που πέρασαν από τη Θεσσαλονίκη γκρινιάζουν ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα γιατί δεν τους στέλνει λεφτά η Αθήνα) .  Εμείς θεωρούμε ότι με πρακτικούς τρόπους, με εύκολες λύσεις – με πολλές μικρές λύσεις και όχι με μεγάλες φιέστες και πυροτεχνήματα – μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την καθημερινότητά μας.

Bλέπουμε ότι όλοι οι άλλοι υποψήφιοι ή όσοι έχουν περάσει από τη δημαρχιακή θέση της πόλης θελουν περισσότερο να ταυτιστεί το όνομά τους με ένα μεγάλο έργο. Εμείς θεωρούμε ότι όσο είμαστε παγιδευμένοι σε αυτήν τη λογική, παγιδεύεται και η Θεσσαλονίκη δίχως να γίνεται κανένα έργο.

Και εν τω μεταξύ περνάει ο καιρός. Είμαστε με τη ”φωτιά στα μπατζάκια μας”, γιατί ο βασικός πυρήνας της ομάδας είναι άνθρωποι με παιδιά κι η μετακίνηση μέσα στην πόλη για τους γονείς έχει γίνει αβίωτη.

Πώς θα αντιμετωπίσετε σαν δημοτική αρχή όλα αυτά τα φαινόμενα; Τη μη προσπελασιμότητα της πόλης από ευπαθείς ομάδες, από γονείς κτλ; Το κυκλοφοριακό ζήτημα;

Υπάρχουν πολλά που πρέπει να γίνουν και σε πολλά επίπεδα. Έχουμε μερικά πράγματα που πρέπει να γίνουν άμεσα (π.χ αναρχία στο παρκαρισμα). Αλλά χρειάζεται πείσμα. Το πρόβλημα που μας εμφανίζει η δημοτική αρχή με την κατάργηση της δημοτικής αστυνομίας είναι εικονικό. Διότι όσο είχαμε δημοτική αστυνομία και πάλι δεν υπήρχε αυτή η προσπελασιμότητα. Τώρα όμως με την κατάργησή της έχουμε την απόλυτη αναρχία.

Εμείς θέλουμε να πάμε πολλά βήματα μπροστά. Το πρόβλημα με τα αυτοκίνητα που κατεβαίνουν στο κέντρο είναι οτι μπλοκάρουν συνολικά την κίνηση, αλλά από την άλλη οι άνθρωποι κατεβάζουν τα αυτοκίνητά τους, συχνά είναι αναγκασμένοι να το κάνουν γιατί δεν έχουν επιλογή. Γιατί δεν μπορούν να μετακινηθούν με τα Μ.Μ.Μ ή γιατί έχουν μαζί κάποιον ηλικιωμένο, κάποιο παιδί ή επειδή δεν μπορούν να τελειώσουν τις δουλειές τους με ΜΜΜ σε εύλογο χρόνο. Κάτι που σημαινει ότι θα πρέπει να δούμε τον τρόπο ούτως ώστε να προσεγγίζουν το κέντρο της πόλης όσο γίνεται περισσότεροι, πιο μαζικά.

Ακόμα, στις άμεσες προτεραιότητες μας είναι οι κυκλοφοριακές παρεμβάσεις μικρής κλίμακας, υπερυψωμένες διαβάσεις, ράμπες, σηματοδότες, σήμανση.

Ναι, αλλά αυτό δίνει το βάρος του σφάλματος κυρίως στη δημοτική αρχή και μου φαίνεται ότι παρακάμπτεται μια νοοτροπία που έχει ο Θεσσαλονικιός με την εμμονή στο αυτοκίνητο. Πρέπει δηλαδή η δημοτική αρχή να θέλει να συγκρουστεί με μια νοοτροπία που δύσκολα βγαίνει από το μυαλό.

Αυτή είναι και η αποτυχία αυτής της δημοτικής αρχής. Δεν συγκρούστηκε με αυτήν την νοοτροπία. Κάθεται απόμακρη, παρατηρώντας και εξαγγέλοντας αλαζονικές ύβρεις, για να αποπροσανατολίσει. Ένα από τα δικά μας συνθήματά είναι το ”οι γερανοί ξανάρχονται”! Αυτή τη στιγμή υπάρχουν 8 γερανοί στη Θεσσαλονίκη, οι οποίοι κάθονται ενώ υπάρχουν διπλοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα στην Τσιμισκή – όπου απαγορεύεται έστω και ένα να παρκάρει. Πόσο μάλλον τρία;

Σχετικά με τη νοοτροπία..δεν έχει δει ο πολίτης κάτι διαφορετικό. Δεν του το προσφέρει κανείς. Εμείς θα προσπαθήσουμε να του δείξουμε το διαφορετικό, το πώς μπορεί να προσεγγίσει το κέντρο. Αφού περάσει αυτό και τα παιδιά μας βιώσουν μια διαφορετική Θεσσαλονίκη, αυτό ξέρω πως θα κερδίσει τον κόσμο. Σκοπός είναι να περάσεις στην ψυχολογία του πολίτη την αισιοδοξία ότι μπορεί να γίνει.

Αν βρούμε τρόπο να ενεργοποιήσουμε τους γερανούς δεν χρειάζεται πολλή προσπάθεια. Αν για μια εβδομάδα λειτουργήσουν οι γερανοί στο κέντρο της πόλης. Όταν θα πάει ο άλλος να πάρει το αμάξι που έχει παρκάρει παράνομα και δεν το βρει εκεί θα το ξανασκεφτεί. Αν αυτό γίνει για μια εβδομάδα, θα αργήσει πολύ κάποιος να σκεφτεί να το παρκάρει παράνομα ξανά. Θα είναι ένα ισχυρό μάθημα.

Παράλληλα με αυτό θα πρέπει φυσικά να δώσεις και διεξόδους (περιφερειακά parking, εκμετάλλευση λιμανιού, εκμετάλλευση Δ.Ε.Θ, υπόγειο parking με μικρό αντίτιμο, ή αν είναι υπαίθριο, ελεύθερο).  Αντίστοιχα, μπορούν να βρεθούν τρόποι, ούτως ώστε όποιος προσεγγίζει τη Θεσσαλονίκη να μπορεί να αφήσει το αμάξι του και με γραμμές λεωφορείων, μικρών, ευέλικτων.

Για παράδειγμα στη Λαγκαδά δημιουργούνται ”σαρανταποδαρούσες” από άδεια λεωφορεία που κατεβαίνουν στο κέντρο, ενώ δεν χρειάζεται. Αν υπάρχουν λεωφορεία που κινούνται κυκλικά μεταξύ των παρκινγκ των άλλων γραμμών λεωφορείων ή κόντρα flow, αυτό είναι πολύ χρήσιμο, κάνει πολύ γρήγορη τη μετακίνηση.
Πολλά μικρά ευέλικτα λεωφορεία που θα συνδέουν και τις γραμμές των μεγάλων λεωφορείων και τα παρκινγκ και το τραμ – που διεκδικούμε από το 1995- όπως και τη θαλάσσια συγκοινωνία.

Πρέπει να κάνουμε την πόλη προσπελάσιμη. Να χωράνε καροτσάκια, ποδήλατα, να υπάρχει ηχητικό σήμα για τους τυφλούς. Να υπάρχει η δυνατότητα ανάγνωσης για ανθρώπους με προβλήματα ακοής. Και τέλος χρειάζεται γκρέμισμα σε μερικά πεζοδρόμια. Υπάρχει τεράστιο πρόβλημα με τις ράμπες, οι οποίες είναι πάρα πολύ άσχημα κατασκευασμένες. Έχουν δαπανηθεί άδικα χρήματα για ράμπες που δεν έχουν αξία, σε λάθος σημεία.

Πρέπει επιτέλους να φύγουμε από τη βιτρίνα και να πάμε στην ουσία.

Υπάρχουν κοινά στοιχεία με άλλες παρατάξεις που κατεβαίνουν να διεκδικήσουν τη δημαρχία;

Έχουμε κοινά στοιχεία με αρκετές από τις άλλες παρατάξεις όσον αφορά σε αυτά που λέμε, γιατί κάποια πράγματα είναι κοινός τόπος ότι πρέπει να γίνουν. Όχι μόνο των παρατάξεων, αλλά και των πολιτών. Όμως πιστεύουμε ότι είμαστε οι μόνοι που δίνουμε βασική προτεραιότητα στην καθημερινότητά μας. Είμαστε οι μόνοι που εννοούμε αυτά που λέμε και δεν μένουμε σε ρητορείες ανώφελες.

Από τη μια έχουμε την παράταξη Μπουτάρη. Κοιτάξτε την «Πρωτοβουλία» – στο χτίσιμο της οποίας κάποιοι από μας είχαν συνεισφέρει. Η «Πρωτοβουλία» αντιμετωπίζει επιδερμικά όλα τα πράγματα, αργεί πάρα πολύ να ανταποκριθεί στα αιτήματα, και όταν ανταποκρίνεται, το κάνει με έναν τρόπο δικό της.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα, μιας και είμαστε στην πλατεία Ελευθερίας. Έγινε ένας διαγωνισμός, της οποίας ο αρχικός σκοπός ήταν να αναδειχτεί η ιστορική φυσιογνωμία της πλατείας. Στη συνέχεια ο διαγωνισμός έγινε με κριτήρια τα οποία δεν ιεραρχήθηκαν, με αποτέλεσμα ο σχεδιαστής να προσπαθήσει να συμβιβάσει πολλά διαφορετικά στοιχεία που είχε ανάγκη ο διαγωνισμός. Και έτσι χάθηκε τόσο το θέμα της ιστορικότητας και του μνημείου, όσο και του πρασίνου.  Στη συνέχεια και αφού έγινε το σχέδιο, ανακάλυψαν ότι έπρεπε να γίνει υπόγειο πάρκιν. Μα αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ξανακάνεις το διαγωνισμό!

Είναι απαράδεκτο και προσβολή για την μνήμη των Εβραίων που χάθηκαν σε αυτή την πόλη, η πλατεία που τους συγκέντρωνε να είναι τώρα χώρος συγκέντρωσης αμαξιών και απορριμμάτων. Μετά από τόσο χρήμα και ενέργεια που δαπανήθηκε, δεν έγινε τίποτα.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα προχειρότητας και επιφανειακής αντιμετώπισης των προβλημάτων.
Ποιές είναι οι βασικές προτεραιότητες που θέτετε εσύ και η ομάδα σου για την επόμενη μέρα στη Θεσσαλονίκη; Τί διαφορετικό κομίζεις στην πολιτική σκηνή;

Εμείς θα θέλαμε να υλοποιήσουμε το ένα τρίτο του προγράμματος της πρωτοβουλίας του 2010! Δεν μπορούμε να κάνουμε τα πάντα, αλλά κάποια πράγματα για τα οποία αναρωτιόμαστε γιατί δεν έγιναν ακόμα (π.χ πράσινες αυλές στα σχολεία ή τραμ ή καθαρό αέρα) έχουμε το πείσμα να τα κάνουμε. Πήραμε έναν αέρα κοσμοπολιτισμού όταν έφυγε το προηγούμενο καθεστώς Παπαγεωργόπουλου. Σίγουρα είναι πολύ διαφορετικά τα πράγματα. Αλλά από την άλλη η αμέλεια της παρούσας δημοτικής αρχής είναι ορατή. Η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι σε υψηλά επίπεδα, η πόλη ασφικτυά, πνίγει τους κατοίκους της, είναι απροσπέλαστη. Για το νερό, το βασικό αγαθό της ζωής μας, ο δήμαρχος κρατά μια ασαφή και ταλαντευόμενη στάση.

Εμείς κινούμαστε από κάτω, ακούμε, ζούμε τα προβλήματα και ξέρουμε τις πιο κατάλληλες λύσεις. Γιατί δεν νουθετούμε εξ αποστάσεως, μιλούμε, επικοινωνούμε και συμπράττουμε.

Πώς κρίνεις τον κόσμο της Θεσσαλονίκης; Τί ζητά; Ζητά αυτό που εσύ προσφέρεις;

Οι πολίτες δεν ξέρουν τί να ζητήσουν. Ζητούν να αγαπήσουν την πόλη τους, να ζήσουν μέσα σε αυτή. Αλλά έχουν έναν δήμο απέναντί τους που ισχυρίζεται πως δεν έχει σημαντικές αρμοδιότητες και χρήματα, πως είναι απενεργοποιημένος. Αυτό είναι άλλοθι για να αναπαράγεται μια κάθοδος και μια ευθυνοφοβία. Και δείχνει ότι υπάρχει ανάγκη για συγκεκριμένες προτάσεις.

Από την άλλη, αυτό που οι πολίτες πραγματικά ζητάνε και νομίζω ότι εμείς μπορούμε να το δώσουμε, είναι να έχουν λόγο σε όσα τους αφορούν, στην καθημερινότητά τους. Νομίζω ότι ενα κριτήριο για το βαθμό αξιοπρέπειας κάθε ατόμου είναι το να ξέρει ότι διαθέτει τη δύναμη να επηρεάσει ο ίδιος όσα τον αφορούν. Όποιος είναι ερμαιο των καταστάσεων χάνει την αξιοπρέπεια και το σεβασμό στον εαυτό του. Εμείς θέλουμε να το ανακτήσουμε αυτό. Εμείς λέμε όχι. Με απλές λύσεις αν μπορεί ο πολίτης να έχει γνώση του τί θα μπορούσε να γίνει και αυτοοργανωμένα στις γειτονιές του να το αλλάξει.

Πώς αναλαμβάνει ο πολίτης πρωτοβουλίες για την ίδια του τη ζωή;

Αυτό θέλει θεσμική ρύθμιση, αλλά και με την αρωγή του δήμου. Υπάρχουν τρόποι. Δεν το έχει κάνει, γι’αυτό δεν πιστεύει σε αυτό. Δεν έχει συμμετάσχει ώστε να δει να υλοποιείται η πρότασή του. Δεν υπήρχε δίαυλος για τη φωνή των πολιτών. Εμείς μιλάμε για γειτονιά. Γα έναν δήμο που στέκεται και βοηθά όπου είναι απαραίτητός, μα δίνει τα κίνητρα στους πολίτες για τις πράξεις αλλαγής.

Πώς μπορεί να βοηθήσει ο δήμος στην αυτοοργάνωση των πολιτών;

Με φθηνή και ελεύθερη τεχνολογία. Παράδειγμα: Υπάρχει ελεύθερο λογισμικό στο δήμο Νέου Ηρακλείου Αττικής -ένας χώρος με διάφορες εφαρμογές, όπου ο κάθε δημότης έχει προσωπικό κωδικό, μπαίνει μέσα στη σελίδα, διαβουλεύεται και προτείνει, υποβάλλει ηλεκτρονικά αιτήματα και παρακολουθεί την εξέλιξή τους. Αυτό δημιουργήθηκε από μια ομάδα πληροφορικάριων στον εκεί δήμο. Εμείς αναζητήσαμε αν μπορεί να γίνει αυτό και στο δήμο Θεσσαλονίκης. Και μάθαμε ότι τα παιδιά που το έφτιαξαν το είχαν ήδη στείλει, αλλά ο δήμος δεν πλήρωσε για το πιστοποιητικό ασφαλείας. Έπρεπε να περιμένουμε το ΕΣΠΑ, βλέπεις. Και ακόμα περιμένουμε και αφήνουμε εργαλεία εύχρηστα και εξαιρετικά στην άκρη.

Άλλες προτάσεις μας αφορούν στον πολιτισμό, στην οργάνωση για την επανάκτηση του δημόσιου χώρου, από αυτοοργανωμένες πρωτοβουλίες πολιτών, οι οποίες έχουν τον δήμο συμπαραστάτη.

Πώς πρέπει να καταπολεμηθεί το φαινόμενο της αποχής ειδικότερα του νέου κόσμου;

Η έλλειψη εμπιστοσύνης στη δημοκρατία οφείλεται νομίζω στο ότι έχουν προδώσει τους θεσμούς όσοι τους υπηρέτησαν μέχρι τώρα. Από την άλλη πλευρά, η έλλειψη εμπιστοσύνης στη δημοκρατία φέρνει και το φασισμό από την πίσω πόρτα. Η αποχή από μόνη της δεν συνδέεται με το φασισμό, αλλά αφήνει άλλους να αποφασιζουν για λογαριασμό όλων. Και μένουν αυτοί που έχουν περισσότερη γνώση του τί γίνεται, που είναι και οι πλέον απογοητευμένοι να οδηγούνται στην αποχή.

Σε αυτούς απευθυνόμαστε εμείς, γιατί κι εμείς θα ήμασταν σε αυτό το δίλημμα της αποχής σε αυτές της εκλογές. Το αντίδοτο στην αποχή είναι η περισσότερη συμμετοχή. Η θεσμοθέτηση της συμμετοχής και η δημιουργία καταστάσεων όπου θα μπορέσει να νιώσει ο καθε πολίτης ότι συμμετέχει, ότι η φωνή του ακούγεται. Καθημερινή συμμετοχή μέσα από συμμετοχικά προγράμματα. Θέλουμε να έχουν λόγο και τα παιδια. Μπορεί να μην έχουν δικαίωμα ψήφου, αλλά θέλουμε να έχουν λόγο για το πώς θα φτιαχτεί η γειτονιά τους.

Πηγή

Συνέχεια

Ελεάννα Ιωαννίδου: Αλληλεγγύη-πολιτισμός, απάντηση στη βαρβαρότητα

01

Η Ελεάννα Ιωαννίδου είναι δικηγόρος και πολύτεκνη μητέρα, επικεφαλής της δημοτικής κίνησης Θεσσαλονίκης«Γειτονιές σε Δράση – Οικολογία, Αλληλεγγύη, Πολιτισμός». Στη συνέντευξη της στο Tvxs μιλάει για το πρόγραμμα της κίνησης, την τετραετία Μπουτάρη αλλά και τις άκαρπες προσπάθειες κοινής εκλογικής καθόδου με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Κυρία Ιωαννίδου, πώς μετά από μια πορεία ως εκπρόσωπος τύπου των οικολόγων, ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα και ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στην Χαλκιδική κι αργότερα υποψήφια ευρωβουλευτής με τους Οικολόγους Πράσινους, βρεθήκατε να διεκδικείτε τον δημαρχιακό θώκο της Θεσσαλονίκης;

Δεν ήταν και τόσο δύσκολη διαδρομή, έχω γεννηθεί και ζήσει όλη μου την ζωή στην Θεσσαλονίκη και δεν έπαψα να έχω δράση στα κοινά της πόλης μου, είτε ως δικηγόρος σε σημαντικές υποθέσεις για το περιβάλλον της πόλης (υποθαλάσσια, Αλλατίνη, δάσος Σέιχ Σου, ρέμα Σαράντα Εκκλησιών, Νέα Παραλία, ΧΥΤΑ Μαυροράχης και άλλες) είτε με την ενεργό παρουσία μου σε κινήματα της πόλης για τα κοινωνικά δικαιώματα, ενάντια στις μνημονιακές πολιτικές και τον φασισμό, σε δράσεις για την κοινωνική οικονομία, για τα δικαιώματα των παιδιών και των μητέρων και άλλες.

Μετά την παραίτηση μου από την Ευρωλίστα, η οποία έγινε για λόγους που δημοσιοποίησα μέσα από το TVXS, ήρθε η πρόταση για τον Δήμο, από μέλη των Οικολόγων εδώ στην Θεσσαλονίκη. Μετά από τις σχετικές διαδικασίες, μια ομάδα, νέων κυρίως, προερχόμενοι οι περισσότεροι από τον χώρο των κινημάτων της πόλης, ξεκινήσαμε τις “Γειτονιές σε Δράση”.

Σύντομα η κίνηση αγκαλιάστηκε από πολλές και πολλούς πολίτες που συμμερίζονται τις αγωνίες μας, ανθρώπους που παλεύουν για την επιβίωση τους σε μια αφιλόξενη πόλη και σε πολύ δύσκολους καιρούς, με όπλο την πεποίθηση ότι με το χρώμα μπορούμε να πολεμήσουμε το μαύρο στις ζωές μας, ότι η αλληλεγγύη και ο πολιτισμός είναι η απάντηση στην επέλαση της βαρβαρότητας κι ότι το περιβάλλον και τα συλλογικά αγαθά πρέπει να είναι είναι η κόκκινη γραμμή που θα αφυπνίσει την κοινωνία.

Ο Μπουτάρης δεν είναι καλός Δήμαρχος; Οι Οικολόγοι τον είχατε υποστηρίξει το 2006, αλλά και στον 2ο γύρο των εκλογών του 2010. Μάλιστα στην συνάντηση της Πρωτοβουλίας με τον κύριο Τρεμόπουλο κι άλλα στελέχη είχε διαφανεί η διάθεση συνεργασίας.

Οι συναντήσεις έγιναν στο πλαίσιο της πάγιας πολιτικής προτεραιότητας των Οικολόγων για συνεργασίες στην αυτοδιοίκηση και σε κλίμα πολιτικής ευγένειας. Στις διαδικασίες μας αξιολογήσαμε ότι η θητεία της διοίκησης Μπουτάρη απέτυχε σε πολύ κρίσιμα σημεία για την ποιότητα ζωής στην πόλη. Η πόλη παραμένει βρώμικη, η ατμοσφαιρική ρύπανση αυξήθηκε, η προσβασιμότητα χειροτέρεψε, γενικά στο θέμα του περιβάλλοντος την τελευταία τετραετία η διοίκηση κινήθηκε κάτω από την βάση.

Επίσης κρίναμε ότι στον καιρό που η χώρα πληρώνει το τίμημα της κρίσης και των μνημονίων, ο Δήμος πρέπει να σταθεί με αποφασιστικότητα στην προάσπιση της κοινωνίας, είτε με πολιτικές στήριξης των αδυνάτων, είτε μπαίνοντας μπροστάρης στην υποστήριξη των συλλογικών αγαθών. Το παράδειγμα με την επαμφοτερίζουσα στάση του κυρίου Μπουτάρη στο ζήτημα της ιδιωτικοποίησης της ΕΥΑΘ ή η δυσκολία του να πάρει καθαρή θέση για το θέμα της εξόρυξης στην Χαλκιδική, προδίδουν την προσήλωση σε ένα μοντέλο “ανάπτυξης” που μας βρίσκει αντίθετους.

Παράλληλα, αν και δεν βρισκόμαστε πια στις ένδοξες μέρες Παπαγεωργόπουλου, είναι σαφές ότι δεν έχουν γίνει εκείνες οι απαραίτητες τομές που θα σφραγίσουν το νοσηρό παρελθόν. Έχουμε ακόμα τεράστιο δρόμο να διανύσουμε στο ζήτημα της διαφάνειας, των σχέσεων Δήμου-δημότη, των θεσμών συναπόφασης ή της αποκέντρωσης των αρμοδιοτήτων του Δήμου στα Διαμερίσματα και, βέβαια, στις Γειτονιές. Δεν απαξιώνουμε το θετικό έργο, όπου έγινε, αλλά δυστυχώς επιβεβαιωθήκαμε ως προς την σημαντική διαφορά αντίληψης και προτεραιοτήτων που είχαμε ήδη διακρίνει από το 2010 όταν, ήδη τότε, είχαμε επιλέξει την αυτόνομη κάθοδο.

Κάνετε τον κύριο Καλαφάτη να ακούγεται μια καλή επιλογή για τον 2ο γύρο…

Ο κύριος Καλαφάτης δεν μένει στο απυρόβλητο. Πως θα μπορούσε άλλωστε; Μιλάμε για μέλος της πιο ανάλγητης κυβέρνησης που έχει γνωρίσει ο τόπος μεταπολιτευτικά, ο οποίος τώρα προσπαθεί να φτιασιδωθεί τον καθημερινό, διπλανό μας άνθρωπο. Έχει στηρίξει όλες τις πολιτικές που έχουν φέρει τους Έλληνες στην εξαθλίωση και τώρα θα αναλάβει να σταθεί απέναντι σε αυτές τις πολιτικές; Χωρίς καν να έχει παραιτηθεί από την βουλευτική του έδρα;

Ας μην ξεχνάμε ότι έρχεται με προίκα την θητεία του ως αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος σε μια χώρα, όπου το περιβάλλον αποτελεί αντικείμενο λεηλασίας, για να θέσει υποψηφιότητα στην πρωτεύουσα της αιθαλομίχλης και της έλλειψης πρασίνου. Οι πρόσφατες δηλώσεις του για το νερό που αυτή τη στιγμή ξεπουλιέται στη Θεσσαλονίκη, καθώς και το τελευταίο του φωτογραφικό νομοσχέδιο -υπέρ της “Ελληνικός Χρυσός” και κατά του Συντάγματος- μαρτυρούν το δρόμο που θα ακολουθήσει και στην υπόθεση του Δήμου.

Πάντως, για να απαντήσω και στο κρυφό σας ερώτημα, δεν αποτελεί θέμα για μας ο δεύτερος γύρος. Όταν χρειαστεί, θα ακολουθήσουμε συλλογικές και διάφανες διαδικασίες και θα αποφασίσουμε, υπενθυμίζοντας βέβαια ότι ο 2ος γύρος αποτελεί μια διαδικασία νόθευσης της λαϊκής βούλησης.

Συμπλέετε σε πολλά ζητήματα με τον ΣΥΡΙΖΑ κι είχε κυκλοφορήσει έντονα η φήμη για συνεργασία σας για τον Δήμο της Θεσσαλονίκης. Γιατί δεν προχώρησε;

Με τον κόσμο της Αριστεράς έχουμε βρεθεί σε πολλούς αγώνες και για την δημοκρατία και για το περιβάλλον. Δεν σας κρύβω ότι απογοητευτήκαμε από την επιλογή του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ να κινηθεί με μια απομονωτική λογική κομματικής καταγραφής. Δυστυχώς χάθηκε έτσι μια σημαντική ευκαιρία για μια συνάντηση των δύο χώρων, με την μορφή της ισότιμης συμμαχίας των δύο δημοτικών ομάδων, η οποία θα δημιουργούσε συνθήκες δυναμικής για ριζικές αλλαγές στην πορεία του Δήμου.

Αυτή η αυτοπαγίδευση, από πολλούς συναδέλφους σας χαρακτηρίστηκε “λευκή πετσέτα”, οδήγησε και στην αναπαραγωγή ενός στείρου και παρωχημένου τρόπου προσέγγισης των προβλημάτων της πόλης με προτάσεις του κου Μηταφίδη, βγαλμένες από το χρονοντούλαπο της ιστορίας. Αλίμονο εάν περιμένουμε με αθρόες προσλήψεις στις υπηρεσίες του Δήμου, να λύσουμε το πρόβλημα της ανεργίας ή εάν δεν κατανοούμε ότι το νερό χρειάζεται συλλογική διαχείριση, για να θεωρείται “κοινό αγαθό”.

Όσο δεν μπορεί να ανήκει σε μια ιδιωτική επιχείρηση, άλλο τόσο δεν πρέπει να ανήκει και σε δημοτική, ειδάλλως, μετατρέπεται σε περιουσιακό στοιχείο με ο,τι βλέπουμε πλέον να σημαίνει αυτό. Προσωπικά βέβαια, εύχομαι καλή επιτυχία στην Ανοιχτή Πόλη και τον επικεφαλής της, του οποίου την ιστορική διαδρομή τιμώ και σέβομαι.

Η διοίκηση Μπουτάρη ανακοίνωσε πλεόνασμα 15 εκατομμυρίων ευρώ για το 2012. Χρηστή διαχείριση ή αιματηρές οικονομίες;

Να το και το πρωτογενές πλεόνασμα! Αυτή η διοίκηση δείχνει να παίρνει μαθήματα επικοινωνίας κατευθείαν από το Μαξίμου. Λίγες εβδομάδες πριν, είχαν παρουσιάσει αποσπασματικά μια έκθεση ξένου οργανισμού, για να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι η πόλη είχε βραβευτεί για την εξωστρέφεια της και το φιλικό κλίμα για επενδύσεις. Το ανάλογο του success story δηλαδή. Τώρα εμφανίστηκε το πλεόνασμα. Δεν χρειάζεται να πω πόσο επιφυλακτική είμαι απέναντι σε τέτοιες ανακοινώσεις. Την ίδια ώρα, η ίδια διοίκηση χρησιμοποιεί την οικονομική στενότητα ως δικαιολογία για την απουσία της από κρίσιμους τομείς στήριξης της πόλης και των πιο αδύνατων κατοίκων της.

Πρόσφατα εγκαλέσατε το TV100, την Δημοτική Τηλεόραση, για την μη κάλυψη της συνέντευξης τύπου, όπου παρουσιάσατε το όνομα της παράταξης και τους υποψηφίους σας. Υπάρχει πραγματικά ζήτημα πολυφωνίας στα δημοτικά μέσα;

Στο συγκεκριμένο γεγονός δόθηκε μεγαλύτερη βαρύτητα από όσο του αναλογεί, άλλωστε η δημοσιογράφος που το χρεώθηκε, προσπάθησε, έστω ετεροχρονισμένα, να καλύψει την εκδήλωση. Την επόμενη μέρα βέβαια, υπήρξε ανακοίνωση για το θέμα της ισότιμης κάλυψης της προεκλογικής δραστηριότητας και από άλλη δημοτική παράταξη. Τούτο με πείθει ότι 50 μέρες πριν τις εκλογές, είναι σαφής η ανάγκη να υπάρξει άμεσα μια σύσκεψη της διεύθυνσης των δημοτικών μέσων με τις υποψήφιες δημοτικές παρατάξεις, για τους όρους, με τους οποίους διεξάγεται ο προεκλογικός αγώνας. Το TV100 αποτελεί μια θυσία των κατοίκων της πόλης, ας προστατεύσουμε το κύρος του.

Σε τι διαφοροποιείται ο συνδυασμός σας από τους άλλους;

Καλύτερα να με ρωτούσατε σε τι μοιάζει: μόνο στο ότι συμμετέχει στην ίδια κάλπη. Κατά τα άλλα, είμαστε μια πολύχρωμη ομάδα ανθρώπων, χωρίς κομματική ή άλλη καθοδήγηση και με πολύ τολμηρές προτάσεις και διαδικασίες. Στις συνελεύσεις μας χρησιμοποιούμε σύγχρονες διαδικασίες ισότιμης συμμετοχής όλων των μελών, ενώ στην διπλανή αίθουσα λειτουργεί χώρος δημιουργικής απασχόλησης για παιδιά, προκειμένου οι γονείς, νέοι δραστήριοι άνθρωποι ως επί το πλείστον, και ειδικά οι μητέρες, να μην αποκλείονται από τα κοινά.

Εκτός από όσα σας ανέφερα, στην ατζέντα μας θα βρείτε ζητήματα που δεν υπάρχουν καθόλου στις προτεραιότητες των υπολοίπων. Την ώρα που αναγνωρίζουμε την ανεργία και τη ραγδαία επιδείνωση των συνθηκών υγειονομικής περίθαλψης ως τα μεγαλύτερα διακυβεύματα των ημερών μας, οι λύσεις που προτείνουμε για τη αντιμετώπισή τους διαφέρουν ριζικά από όσα προτείνουν οι άλλοι. Θεωρούμε πως η ανεργία θα πολεμηθεί ταυτόχρονα σε δύο μέτωπα: επενδύοντας από τη μια στην λειτουργικότητα της πόλης, στο να είναι η πόλη “φιλική” στον κάθε χρήστη της, άρα φιλόξενη και για τους επισκέπτες της, και από την άλλη στον πολιτισμό της, την τεράστια, πολύχρωμη μα και μαρτυρική ιστορία της, αλλά και το δημιουργικό καλλιτεχνικό και επιστημονικό παρόν της.

Πρότυπό μας είναι ευρωπαϊκές πόλεις που επενδύουν στον πολιτισμό, όπως το Λονδίνο, το Άμστερνταμ ή το Βερολίνο (για να θυμηθούμε και το παλιό θεσσαλονικιό τραγούδι) και λειτουργικό μας πλεονέκτημα η ιστορία, η θέση και, φυσικά, τα πανεπιστήμια της πόλης μας, που, αντί να θάβονται, πρέπει να ανθίσουν. Ο Δήμος, ταυτόχρονα, αυτή την κρίσιμη εποχή περισσότερο από ποτέ, οφείλει να προβεί στην υπεράσπιση των συλλογικών αγαθών, όπως της ποιότητας του αέρα, του νερού, των δημόσιων χώρων, της σωστής διατροφής, ιδίως για τα βρέφη, αλλά και για όλες και όλους, παράλληλα με την στήριξη των αυτοοργανωμένων από τους ενεργούς πολίτες κοινωνικών δομών, όπως τα κοινωνικά ιατρεία αλληλεγγύης, τα κοινωνικά φαρμακεία κλπ, πρέπει να σταθεί δίπλα στη χειμαζόμενη κοινωνία και να λειτουργήσει ως δίχτυ ασφαλείας και υπεράσπισης της δημόσιας υγείας ενάντια στις συνέπειες των μνημονιακών πολιτικών στην καθημερινότητά μας.

Τα μέλη των “Γειτονιών σε δράση” είμαστε οι συνηθισμένοι γείτονες με τις ασυνήθιστες ανησυχίες. Βλέπουμε τα παιδιά ως ισότιμους πολίτες και θέλουμε να έχουν λόγο στην διαμόρφωση των αποφάσεων που τα αφορούν. Νιώθουμε ότι το επίπεδο του πολιτισμού μας κρίνεται από την συμπεριφορά μας προς τους αδυνάτους, ανθρώπους και ζώα. Προβληματιζόμαστε για τις δομικές αδυναμίες της πόλης, δεν μένουμε στην επιφάνεια και θέλουμε να σχεδιάσουμε το μέλλον, μέσα από την προνοητικότητα για τις επερχόμενες αλλαγές στην κοινωνία και τον τρόπο ζωής, διδασκόμενοι από το κίνημα των transition towns. Αυτά είναι λίγα από τα θέματα που μόνο εμείς εισάγουμε στην ατζέντα του προεκλογικού διαλόγου. Η ομάδα μας ήρθε, για να μείνει. Γιατί είναι η αντανάκλαση μιας ζωντανής -και ζωτικής- ανάγκης της πόλης.

Πηγή: tvxs.gr

Συνέχεια

Success story α λα Σαλόνικα. Της Ελεάννας Ιωαννίδου

149335g-a1

Πριν λίγες μέρες, διάβασα έναν τίτλο ρεπορτάζ σε μέσο της Αθήνας ότι «Η Θεσσαλονίκη αναδείχθηκε σε ευρωπαϊκή πόλη του μέλλοντος για το 2014». Το βρήκα ενδιαφέρον κι αποφάσισα να το ψάξω, για δύο λόγους: η ανυπαρξία link στο άρθρο για την έρευνα και οι δηλώσεις του αντιδημάρχου Χασδάι Καπόν, όπου ανάμεσα σε άλλα ανέφερε ότι αυτό «είναι μια ακόμη επιβεβαίωση της εξωστρέφειας, στην οποία επενδύει ο δήμος και οι επιχειρήσει». Της Ελεάννας Ιωαννίδου

Κι όμως: η πρωτιά αφορούσε μόνο στην προοπτική του ανθρώπινου δυναμικού και μάλιστα, στηριζόμενη μόνο σε ποσοτικά στοιχεία, δηλαδή, πόσα πανεπιστήμια, πόσα νοσοκομεία, πόσοι φοιτητές, πόσοι γιατροί ανά κάτοικο, χωρίς να εξετάζουν σε τι κατάσταση βρίσκονται αυτά τα ιδρύματα, ποιες είναι οι άμεσες προοπτικές τους, τα προβλήματα χρηματοδότησης και λειτουργίας κ.α.

Είναι τόσο ενδιαφέρουσα αυτή η κατηγορία της έρευνας, που, πάντα με τα ίδια κριτήρια, αποφαίνεται ότι η Αθήνα είναι 4η στις Ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις στην ίδια κατηγορία και η Αττική πρώτη στις περιφέρειες πανευρωπαϊκά. Φυσικά, αυτές τις «επιτυχίες» κανείς δεν τις πανηγύρισε ως αποτέλεσμα εξωστρέφειας.

Το ουσιώδες είναι ότι στην ίδια έρευνα, η Θεσσαλονίκη δεν βρίσκεται στη δημοσιευμένη δεκάδα, ούτε συνολικά, ούτε για τις υποδομές, ούτε για την στρατηγική στην προσέλκυση επενδύσεων, ούτε στο πόσο φιλική είναι στο επιχειρείν, ούτε στην οικονομική δυναμική, τομείς που πραγματικά θα αποτελούσαν συνέπεια εξωστρέφειας και θα δικαιολογούσαν τον προεκλογικό ναρκισσισμό.


(Πατήστε πάνω στην εικονα)

Κανείς δεν αμφιβάλλει ότι στην Ελλάδα διαθέτουμε αξιόλογο ανθρώπινο δυναμικό, όμως η απουσία των πόλεων και των περιφερειών μας από τις υπόλοιπες κατηγορίες, επιβεβαιώνουν αυτό που βλέπουμε γύρω μας: η νεολαία, με πολλά εφόδια, αναζητάει την τύχη της αλλού, προφανώς σε κάποιες πόλεις που έχουν πραγματικά επενδύσει στο μέλλον και το αποδεικνύουν με δυναμισμό. Κατά μια ανάγνωση, αυτή η έρευνα καταδεικνύει την Θεσσαλονίκη ως μια εν δυνάμει πρωτεύουσα της μετανάστευσης και μάλιστα με μετανάστες «εξαιρετικής ποιότητας», όπως θα έλεγε κι ο υπουργός.

Αυτό το σύντομο άρθρο δεν έχει στόχο να μηδενίσει τις προσπάθειες του Δήμου Θεσσαλονίκης στον τομέα της εξωστρέφειας. Έγιναν αρκετά πράγματα σε σωστή κατεύθυνση, (π.χ. στον τουρισμό), υπήρξαν όμως αστοχίες και, φυσικά, έπρεπε πολλά περισσότερα να γίνουν. Τα αποτελέσματα της έρευνας το επιβεβαιώνουν και δεν επιτρέπουν πανηγυρισμούς.

Αντιθέτως, επιτρέπουν αισιοδοξία, αλλά στην περίπτωση, όπου καταφέρουμε να δημιουργήσουμε στην πόλη τις συνθήκες, για να αξιοποιήσει αυτό το ανθρώπινο δυναμικό. Για την ώρα, οι αυτοοργανωμένες δομές κοινωνικής αλληλεγγύης και οι μορφές κοινωνικής οικονομίας που ανθίζουν αυθόρμητα στην πόλη είναι ένα πρώτο σημάδι πως, πραγματικά, μπορούμε καλύτερα.

Πηγή: tvxs.gr

Συνέχεια