Τα νέα μας

Συμμετέχουμε στην Περιήγηση Μνήμης

olokautwma2015_upografes-1024x724

olokautwma2015_upografes-1024x724

Tην Κυριακή 01.02.2015 και ώρα 12.30, συμμετέχουμε στην Περιήγηση Μνήμης Ολοκαυτώματος. 

 Περπατάμε και θυμόμαστε στιγμές της καταστροφής αλλά και της ζωής των Εβραίων της πόλης.

Σημείο εκκίνησης ο Παλιός Σιδηροδρομικός Σταθμός και καταλήγουμε στην πλατεία Ελευθερίας, τόπο μαρτυρίου χιλιάδων συμπολιτών μας.

Διοργανωτές της εκδήλωσης :

Αντιφασιστική Συνέλευση Αλληλεγγύης (Α.Σ.Α.)

Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης

 

Συνέχεια

Πρωτοβουλία για κοινή αντιφασιστική στάση στο Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης

14-05-21-ST-Geitonies-IMG_0530

Την πρωτοβουλία της για τη διαμόρφωση κοινής στάσης των παρατάξεων στην αντιμετώπιση της εισόδου της Χρυσής Αυγής στο Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης παρουσίασε σήμερα σε συνέντευξη Τύπου η Ελεάννα Ιωαννίδου.

Όπως ανακοίνωσε η επικεφαλής της δημοτικής κίνησης «Γειτονιές σε δράση, Οικολογία-Αλληλεγγύη-Πολιτισμός» συνάντησε ήδη και βρήκε θετική ανταπόκριση από τους κυρίους Μπουτάρη, Μηταφίδη, Ρακκά και Στεργίου ενώ δεν κατάφερε παρά την προσπάθειά της να έρθει σε επαφή με τους κυρίους Δελλή και Καλαφάτη.

Παράλληλα ανακοίνωσε ότι ανταποκρινόμενος στην πρωτοβουλία της ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, Παναγιώτης Αβραμόπουλος θα συγκαλέσει συνάντηση των επικεφαλής των παρατάξεων και εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών.

«Η απομόνωση της Χρυσής Αυγής δεν έφερε αποτελέσματα, χρειάζεται δράση μέσα στην κοινωνία για να εμπεδώσει ο πολίτης την Ιστορία» είπε η Ελεάννα και πρόσθεσε ότι «το θέμα είναι πλέον ότι υπήρξαν συμπολίτες μας που ψήφισαν έναν υμνητή του Ολοκαυτώματος. Όχι απλά αρνητή αλλά υμνητή του Ολοκαυτώματος.» Εξηγώντας το φαινόμενο η Ελεάννα Ιωαννίδου ανέφερε ότι πρόκειται για ανθρώπους που έχασαν την εμπιστοσύνη τους στη δύναμη της δημοκρατίας ζώντας σε συνθήκες φτώχειας και απελπισίας ανάλογες του Μεσοπολέμου. Στην κατεύθυνση της αντιμετώπισης του φαινομένου ζήτησε την ενίσχυση της δημοκρατικότητας των θεσμών, τη συναπόφαση της γειτονιάς, τη συμμετοχή των πολιτών σε ότι αφορά την ζωή τους. «Αν αποφασίζουν οι ίδιοι οι πολίτες τι θα κάνουν τα χρήματα για τη γειτονιά τους, αν δουν ότι έχουν ρόλο, ότι υπάρχει διαφάνεια, θα καταλάβουν ότι δεν μας αξίζει ο φασισμός και η βαρβαρότητα» είπε η Ελεάννα και σημείωσε χαρακτηριστικά:   «Δύο είναι τα αντίδοτα στο ναζισμό: Δημοκρατία και αλληλεγγύη».

Στην δεύτερη τοποθέτηση της και σχετικά με τη στάση που θα τηρήσει στο β’ γύρο των δημοτικών εκλογών η Ελεάννα, αφού αναφέρθηκε στο σκεπτικό της συνέλευσης της κίνησης “Γειτονιές σε δράση”, και την θέση της για αλλαγή εκλογικού συστήματος στην αυτοδιοίκηση με κατάργηση του β’ γύρου, διευκρίνισε ότι η παράταξη της οποίας ηγείται αποτελείται από πολίτες, κι όχι από στρατιώτες και τους κάλεσε να ψηφίσουν σύμφωνα με την προσωπική τους κρίση, δίνοντας το βάρος στην ανάγκη της συμμετοχής. Όσον αφορά την ίδια  δήλωσε: «Θα ψηφίσω την «Πρωτοβουλία» για τους ανθρώπους που βρίσκονται ακόμη εκεί και παλεύουν για τις ιδέες που κάποτε μοιραστήκαμε. Ακόμα κι αν συχνά είναι μειοψηφία, θα έχουν την υποστήριξη μου»

 Η Όλγα Στεφανή μέλος της δημοτικής κίνησης αναφέρθηκε στον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας αλλά και τις αρχές που διέπουν τις «Γειτονιές σε δράση» τονίζοντας ότι:

«Οι συνελεύσεις μας θα είναι ανοιχτές σε όλες και όλους και θα είμαστε παρόντες και παρούσες ενεργά στην κοινωνία». Η Όλγα Στεφανή ευχαρίστησε επίσης  τους Θεσσαλονικείς  που εμπιστεύθηκαν την εναλλακτική πολιτική πρόταση που καταθέτουν οι «Γειτονιές σε δράση». Ακόμα παρουσίασε τις πολιτικές προτεραιότητες και τις επόμενες δράσεις της δημοτικής κίνησης προαναγγέλλοντας πιλοτική εφαρμογή μεθόδων διαβούλευσης σε επίπεδο γειτονιάς και δράσεις για την δημιουργία Ηθικής Τράπεζας

 Ο Οδυσσέας Χιλιτίδης, μέλος της δημοτικής κίνησης,  διευκρίνισε ότι οι  «Γειτονιές σε δράση, Οικολογία-Αλληλεγγύη-Πολιτισμός» έχουν διαφορετική θέση από τις παρατάξεις των δύο μονομάχων του β’ γύρου σε θέματα όπως  η χωροθέτηση του ΣΜΑ,  η καύση των απορριμμάτων, ο τρόπος της αξιοποίησης του δημόσιου χώρου (περιαστικό δάσος του Σέιχ Σου, αδόμητα οικόπεδα, πρώην στρατόπεδα, εργοστάσιο Αλλατίνη), η τοποθέτηση του δήμου Θεσσαλονίκης στην καταστροφική εξόρυξη χρυσού που θα πραγματοποιηθεί στη Χαλκιδική, η οποία παρά την μεγάλη απόσταση από την πόλη μας θα την επιβαρύνει με ρύπους αλλά και επικίνδυνες ουσίες οι οποίες διακινούνται από το λιμάνι και τους δρόμους της Θεσσαλονίκης.

Από την άλλη πλευρά ο Οδυσσέας Χιλιτίδης  χαρακτήρισε επιβεβλημένη τη συνεργασία των παρατάξεων για την εφαρμογή  πρακτικών κοινωνικής οικονομίας για το ξεπέρασμα της κρίσης και της μάστιγας της ανεργίας κυρίως των νέων . Όπως επίσης και στην ανάπτυξη πρακτικών βιώσιμης κινητικότητας στην πόλη με τη διαμόρφωση πεζοδρόμων, πεζοδρομίων, στάσεων και σταθμών αλλά και η εύρεση εναλλακτικών μορφών δημόσιας συγκοινωνίας μια και το έργο του Μετρό δεν φαίνεται να ολοκληρώνεται, αν συνεχίσει με αυτούς τους ρυθμούς, πριν το 2030.

Συνέχεια

Η ιστορική μνήμη, απάντηση στο φασισμό. Της Ελεάννας Ιωαννίδου

148598-21_2763_kt_5223.

Η συστηματική ιδεολογική χρήση της Ιστορίας, στην οποία επιδίδεται συνολικά η ακροδεξιά και τα τελευταία χρόνια η ναζιστική πτέρυγά της, έχει αποτελέσει ένα πρώτης τάξης εργαλείο για την διάδοση φασιστικών αντιλήψεων στη χώρα, οι οποίες, βέβαια, έχουν συνδράμει με τη σειρά τους στην εκλογική άνοδο του νεοναζιστικού μορφώματος. Το πεδίο δράσης, άλλωστε, ήταν ανοιχτό από την κυρίαρχη εθνολαϊκιστική πολιτική προσέγγιση που επί χρόνια προστατεύει τους εθνικούς μύθους, για να πουλάει πατριωτισμό. Έτσι, ποτέ δεν έγινε ανοιχτός και θεσμικός διάλογος για την ιστορία του τόπου, οδηγώντας στην αποσιώπηση σημαντικών πτυχών του παρελθόντος, με την ιστορική αλήθεια να αποτελεί ένα επτασφράγιστο μυστικό για λίγους και αποφασισμένους.

Χαρακτηριστική περίπτωση αυτής της αντίληψης της Ιστορίας είναι αυτή της εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης, μιας πόλης που επί αιώνες ήταν μια πολύχρωμη μεγαλούπολη του κόσμου, σε μεγάλο βαθμό εβραϊκή. Ήδη, μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τους Οθωμανούς και την ένταξή της στον εθνικό κορμό της Ελλάδας, οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης πολεμήθηκαν από τους παρακρατικούς με εμπρησμούς και άλλες μεθόδους. Αυτοί οι παρακρατικοί μηχανισμοί είναι οι ίδιοι, που έδρασαν και στον πόλεμο, ως συνεργάτες των Ναζί και βέβαια ως διώκτες των Εβραίων, οι οποίοι, όμως, με τις ιστορικές εξελίξεις που ακολούθησαν την απελευθέρωση, βρέθηκαν απ την πλευρά των νικητών, δηλαδή αυτών που γράφουν την Ιστορία.

Σε αυτή την Ιστορία δεν υπήρχε πολύς χώρος για την εξιστόρηση του γεγονότος ότι η Θεσσαλονίκη είναι μία από τις πλέον μαρτυρικές πόλεις του Ολοκαυτώματος, καθώς από τις γειτονιές της ξεριζώθηκε, για να εξοντωθεί στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, το σύνολο σχεδόν του εβραϊκού πληθυσμού, που αριθμούσε τότε πάνω από 50.000 ανθρώπους. Ακόμα και τα ονόματα της πόλης λειτούργησαν μέχρι πρόσφατα ως προπέτασμα για την ιστορική αναλήθεια, με δύο ονόματα συνεργατών των Ναζί να “κοσμούν” τις πινακίδες αντίστοιχων οδών.

Ευτυχώς, τα τελευταία χρόνια οι δράσεις μνήμης στη Θεσσαλονίκη, με πρωτοβουλία δημοτικών παρατάξεων, της διοίκησης του δήμου, αλλά και της κοινωνίας των πολιτών, με πρωτεργάτη την Αντιφασιστική Συνέλευση Αλληλεγγύης, πολλαπλασιάζονται κι αυτό είναι παρήγορο, αλλά το κενό στην ιστορική μνήμη ήταν πολύ μεγάλο και είδαμε πώς το εκμεταλλεύθηκαν κάποιοι μέχρι σήμερα. Το γεγονός ότι γνωστός αρνητής του Ολοκαυτώματος διεκδικεί με αξιώσεις θέση στα έδρανα του δημοτικού συμβουλίου στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές, ενώ συγχρόνως οι νεοναζί τολμούν να εμφανίζονται και στις εκλογές του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, υπενθυμίζει τραγικά πόσο μεγάλο είναι το έλλειμμα στη συλλογική ιστορική μνήμη της πόλης και συνάμα πόσο πιθανή είναι η επανάληψη των ολέθριων συλλογικών λαθών του παρελθόντος.

Σ’ αυτό το έλλειμμα συντέλεσε αποφασιστικά και η παντελής απουσία της μελέτης της εβραϊκής ιστορίας της πόλης από το Πανεπιστήμιό της, κενό που όφειλε να έχει καλύψει η Πολιτεία προ πολλού, μαζί με τις άλλες υποχρεώσεις της για την διατήρηση της συλλογικής μνήμης, όπως την ιστορική ανάδειξη της Πλατείας Ελευθερίας.

Στους καιρούς των μνημονίων, η γενικευμένη απαξίωση της Παιδείας δεν αφήνει περιθώρια για την ποιότητα και το εύρος των ακαδημαϊκών σπουδών της Θεσσαλονίκης, αλλά συγχρόνως η ιστορική αφύπνιση της τοπικής κοινωνίας, μέσα από την πανεπιστημιακή της κοινότητα, είναι περισσότερο επείγουσα από ποτέ. Αυτό το κενό ήρθε να καλύψει η πρωτοβουλία της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης με την συμφωνία να χρηματοδοτήσει την ίδρυση έδρας Εβραϊκών Σπουδών στο Α.Π.Θ.

Η Ισραηλιτική Κοινότητα, με την προσφορά αυτή, αναλαμβάνει έμπρακτα τις ευθύνες της, ως το κομμάτι της πόλης που έχει και το αμεσότερο ενδιαφέρον για τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης της για το Ολοκαύτωμα. Ταυτόχρονα, αυτή η συμφωνία είναι μια πρώτη απόπειρα αυτοοργάνωσης των ακαδημαϊκών σπουδών της Θεσσαλονίκης, δίπλα σε άλλα, εξίσου απαραίτητα εγχειρήματα αφύπνισης των πολιτών, όπως οι εκδηλώσεις μνήμης και άλλες αντιφασιστικές δράσεις.

Σε πολιτικό επίπεδο, η συνεργασία της Ισραηλιτικής Κοινότητας με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο αποτελεί μια ηχηρή απάντηση στην αδράνεια του Υπουργείου Παιδείας στο συγκεκριμένο τομέα, η οποία αποτελεί πολιτική του επιλογή, καθώς το κυβερνών κόμμα εσκεμμένα “ψαρεύει” ψηφοφόρους στα θολά νερά του εθνολαϊκισμού και της ακροδεξιάς ρητορείας. Η συνεργασία αυτή δείχνει σήμερα την ανάγκη για την τοπική κοινωνία, αναπόσπαστο τμήμα της οποίας οφείλει να είναι η ακαδημαϊκή κοινότητα, να βρει κοινές δράσεις, για να αντιμετωπίσει πολύπλευρα και ενωμένη τη φασιστική απειλή.

Αυτή η πρωτοβουλία, όπως κάθε ανάλογη για την παιδεία και τον πολιτισμό, θα δώσει καρπούς σε βάθος χρόνου. Ποτέ δεν είναι αργά, όμως, για να μπαίνουν σπόροι για την ιστορική αφύπνιση. Η συλλογική μνήμη ενός τόπου και των κατοίκων του είναι το μόνο αντίδοτο απέναντι στο μίσος και στην επανάληψη των ίδιων λαθών. Ακόμα κι όταν οι “ανεπιθύμητοι” της κυρίαρχης πολιτικής ρητορείας δεν είναι πια τόσο οι Εβραίοι, όσο οι “μετανάστες τραγικής ποιότητας” που πνίγονται από λιμενικούς στα νερά του Αιγαίου.

Ας γίνουμε, λοιπόν, κοινωνοί μιας ευρείας συμμαχίας απέναντι στο φασισμό, καλωσορίζοντας και συγχαίροντας όποιους και όποιες θέλουν να τη στηρίξουν. Το πραγματικό μέτωπο, σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς, είναι το μέτωπο της υπεράσπισης της αξίας του ανθρώπου. Μόνο πάνω σ’ αυτό θα μπορέσουμε να χτίσουμε τις λύσεις για τα υπόλοιπα αδιέξοδα της κοινωνίας μας.

*Η Ελεάννα Ιωαννίδου είναι δικηγόρος Θεσσαλονίκης και συντονίστρια της Θεματικής Ομάδας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Οικολόγων Πράσινων

Πηγή: tvxs.gr

Συνέχεια